Integratieprojecten zijn meestal langlopende en dure projecten. Voordat alle applicaties gekoppeld zijn en voordat de organisatie klaar is voor integratie, is er al heel wat tijd verstreken en geld verbruikt. Een dergelijk project dient dan ook met zorg gepland te worden.
Een integratieproject begint altijd met een planningsfase waarin nagedacht wordt over hoe er geïntegreerd zal gaan worden en met welke producten. Dit betekent onder andere dat de uiteindelijke architectuur waarin applicaties geïntegreerd zijn, in kaart gebracht moet worden, dat het stappenplan om te komen tot die droomarchitectuur, op papier gezet moet worden, en dat de producten die ingezet gaan worden, geselecteerd moeten worden.
De leveranciers spelen op die integratiebehoefte goed in. Er verschijnen steeds meer producten om integratie te realiseren. Ook zijn er steeds meer standaarden om het te vereenvoudigen. W3C en Oasis hebben XML en webservices onder hun hoede en het OMG werkt aan CWM (Common Warehouse Metamodel) en MOF (Meta Object Framework). Het is goed om veel keuzes te hebben, maar het maakt het niet altijd eenvoudiger. Moeten we integreren met behulp van webservices of leverancierafhankelijke oplossingen? Nemen we een nieuw product of een die al door velen getest is? Moeten we integreren op applicatie- of op gegevensniveau?
Daarom is het belangrijk dat er in de planningsfase bepaald wordt wat de reden van integratie is. Wat probeert de organisatie te bereiken met de integratie? Tamelijk uiteenlopende doelstellingen zijn hier mogelijk.
Als die doelstelling echter duidelijk is, wordt het maken van een keuze wat betreft producten en architecturen eenvoudiger. Die uiteindelijke doelstelling heeft uiteraard ook invloed op de technische complexiteit van het project, de projectduur en de kosten. Laten we enkele voorbeelden geven van mogelijke doelstellingen.
Er wordt wel eens besloten tot integratie van applicaties om ‘duplicate code’ te verminderen. Indien er door de jaren heen vele applicaties gebouwd, gekocht en door fusies verkregen zijn, dan zal er de nodige overlap in functionaliteit bestaan. Soms zijn die modules zelfs inconsistent. De doelstelling van integratie kan dan het delen van modules zijn. Een module wordt ergens uitgehaald en apart klaargezet, zodat andere applicaties deze kunnen aanroepen. Webservices kunnen bij deze vorm van integratie helpen.
In veel organisaties zitten de bedrijfsprocessen deels verstopt in de applicaties. Ze zijn niet expliciet aan te wijzen waardoor het lastig is die processen te veranderen. Het kan leiden tot veranderingen in vele applicaties. Organisaties worden door de markt steeds vaker gedwongen om die processen aan te passen. Integratie van applicaties kan dan ingezet worden om die processen wel explicieter te krijgen. Met sommige EAI-producten, zoals die van See Beyond, Tibco en Web Methods, kan dit gerealiseerd worden. Ook de nieuwe generatie op Bpel4ws gebaseerde producten, zoals Collaxa, Intalio en Open Storm, zijn dan te overwegen.
Het management heeft steeds vaker behoefte om geconsolideerde cijfers te zien die uit diverse applicaties gehaald moeten worden. Integratie met gegevenspakhuizen zou dan een oplossing kunnen zijn. Er zal dan gekeken moeten worden naar etl-producten (extract transform load), zoals Ascentials Data Stage, Informatica’s Power Center en Microsofts DTS.
Omdat de aard van de werkzaamheden van bepaalde gebruikers verandert, kan de behoefte ontstaan om nieuwe applicaties toegang te geven tot verschillende databases. In dit geval zouden zogenaamde eii-producten (enterprise information integration), zoals IBM’s Information Integrator, Ipedo en Meta Matrix de ideale oplossing kunnen zijn.
Zo zijn er nog meer doelstellingen te bedenken waarom een organisatie geld zou willen uitgeven aan integratie. Het is dus belangrijk dat een organisatie die doelstelling van integratie duidelijk voor ogen heeft voordat er geïnvesteerd wordt. Want de doelstelling bepaalt in grote mate de gewenste architectuur en de uiteindelijke producten.< BR>
Rick F. van der Lans is onafhankelijk adviseur, een internationaal bekend spreker en auteur van diverse boeken, tevens gespecialiseerd in softwareontwikkeling, datawarehousing en internet.
