Goh, nog geen twee weken na de triomfantelijke melding dat de aanbesteding voor p&o-centrale P-Direkt van/voor de overheid rond was, kwam plots het nieuws dat de twee partijen uit elkaar zijn. Te weten aan de ene kant IBM en LogicaCMG, de leveranciers annex uitvoerders, en aan de andere kant de overheid, de klant dus. Ze komen er niet uit, luidt de verklaring.
Voor de trouwe – en cynische – lezer van Computable (blad én site) zal dit plotse afknappen geen gigantische verrassing zijn. Immers, dit grootse ict-overheidsproject kent een lange en moeizame voorgeschiedenis. De begin deze maand bereikte overeenstemming is bepaald niet zonder horten en stoten tot stand gekomen. Eerder was het tot twee keer toe al uitgesteld, maar na hevig heronderhandelen zijn prijzen, voorwaarden, ontwerp en andere toch wel cruciale details bijgesteld.
Midden dit jaar uitte de Algemene Rekenkamer nog haar bezorgdheid over de vertraging die dit monsterproject al had opgelopen. Minister Pechtold van Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties kreeg het dringende advies de voortgang nauwgezet in de gaten te houden en bij dreigende verdere uitloop in te grijpen. Het leek er even op dat P-Direkt er toch wel zou komen. Nu kunnen we ons echter afvragen: welke voortgang? En: (hoe) gaat Pechtold nu ingrijpen?
Een knap staaltje crisismanagement is nu nodig. Was wellicht al iets eerder van pas gekomen. Den Haag maakt zich nu zorgen. Goh. Zorgen over wat de Nederlandse regering uitstraalt met deze nieuwste vertraging voor het paradepaardje van de digitale overheid. Denk bijvoorbeeld aan competentie en belastingcenten.
Het overkoepelende p&o-centrum zal er komen, is toch de krachtige overtuiging. Al zal het nu weer wat meer kosten. Doet dit niet denken aan een kostendebacle als de Betuwe-lijn? Eigenlijk zijn er dus duidelijke overeenkomsten tussen de overheid en de ict-wereld, waar projecten in de regel ook langer duren en meer kosten dan oorspronkelijk geraamd.
