De opslagexplosie, wie doet er niet aan mee? We dragen allemaal ons steentje bij aan het uit de klauw groeien van de opslagbehoefte. Nu heb ik het niet eens over de films, mp3’s, games en andere zaken op de thuiscomputer. Op het werk kunnen we er ook wat van.
Enkele jaren geleden moest ik lachen en huilen tegelijk toen ik hoorde van het decreet van een ict-afdeling dat het personeel niet zoveel mails moet bewaren. Dat kost te veel geld en vertraagt de mailserver. Budget voor meer opslag, laat staan voor opwaardering van de mailserver, was er niet. Vervolgens werd een top-10 van grootverbruikers aangelegd – en aan iedereen gemaild…
De schuldige kantoormedewerkers waren zich natuurlijk niet bewust van het (prijs)verschil tussen een ordinair ide-desktopschijfje en een betrouwbare, snelle scsi-schijf voor serieuze toepassingen, zoals de mailserver, en ook de bestandsserver waarop wij allemaal al die belangrijke documenten en beeldmateriaal opslaan.
Maar denk bij alsmaar groeiende opslag ook aan de databaseserver, de erp-omgeving, de crm-software, het bi-systeem en ga zo nog maar even door. Als mensen en organisaties slaan we steeds meer op, met meer en meer detail. Hoe daarmee om te gaan? In ieder geval niet zoals we tot op heden hebben gedaan.
Ik moet ineens terugdenken aan de toenmalige huisgenoot van een oude vriend van me. Die kocht een Amiga 4000-monstercomputer mét harde schijf, van maar liefst 40 – ja, veertig – megabyte. Oceanen van ruimte, die mij toeriepen dat ze gevuld wilden worden. De gelukkige eigenaar wou echter zoveel mogelijk ruimte vrijhouden, voor iets, ooit, als het echt nodig was. Ik wou juist vullen, gebruiken, benutten. Terugkijkend besef ik dat we het allebei mis hadden. Hij met zijn vrijhouden voor later en dus diskettes blijven wisselen. Ik met mijn vullen tot de nok en we zien dan wel weer. Een realistische optie zit er tussenin. Denk dus goed na over wat je waarom waar opslaat.
Jasper Bakker
