Afgelopen weekend de tweede herziene druk van het boek “de intelligente organisatie” bij mijn uitgever ingeleverd. Dat was nog een hele klus. Je zou zeggen wat is er in anderhalf jaar in BI land veranderd. Is er een doorbraak te melden bijvoorbeeld BI trajecten mislukken nog maar in 50% van de gevallen in plaats van 70% of 80%? Welke nieuwe inzichten hebben we opgedaan? (Of moet ik misschien eerlijkheidshalve zeggen welke nieuwe inzichten ik heb opgedaan?) Er is in ieder geval iets veranderd! Het is druk, er komen veel projecten op ons af, de economie trekt aan en veel bedrijven durven weer geld uit te geven onder andere aan BI. De hamvraag is: wordt dat geld goed besteed en valt het zaad in goede aarde?
Wat mij opvalt is dat men ook angstvalliger is geworden om te investeren in BI. Men let niet alleen op de portemonnee, maar is zich ook veel meer bewust van de risico's, nadelen en de politiek die gepaard gaan met BI. Pure IT trajecten zijn verleden tijd, de business beheert het budget en geeft richting. De BI trauma's, waar bijvoorbeeld IT een “data where housed?” neerzette, zijn (gelukkig) niet vergeten. Precies volgens het boekje ontworpen, maar o zo triest het werd niet gebruikt! Zo’n trauma kan overigens jaren naijlen: wie het woord BI, data warehouse, prestatiemanagement of balanced scorecard laat vallen, wordt meewarig aangekeken zo van die weet niet beter. Met grote stelligheid en een lach op het gezicht beweert men: dat past niet bij deze organisatie!
Waarschijnlijk hebben we dan iemand horen praten, die zelf min of meer bewust mede debet is geweest aan het fiasco. Tuurlijk, IT had dat project heel anders moeten aanpakken, dat staat voorop. Maar, het wordt ze ook wel moeilijk gemaakt. Dat is ook niet verwonderlijk, BI die er echt toe doet en werkt, haakt in op enkele achilleshielen van de organisatie: het proces, de strategie en de ontwikkeling. Het gaat niet meer om de afdeling, maar om het totale proces: van marketing en sales tot de financiële afwikkeling. En niet de afstandelijke strategische planning staat meer centraal, maar ambachtelijke strategieontwikkeling op de werkvloer, een-tweetjes met klanten en zakenpartners. En de organisatie en medewerkers moeten zich ontwikkelen. De traditionele op macht gestelde manager zal zich hier doorgaans niet fijn bij voelen. Er wordt aan de poten van zijn heerlijke stoel gezaagd! Dit jaar ben ik bij een project betrokken (of eigenlijk getrokken) waar een rapportage met alle klantinformatie op twee A4’tjes werd gepresenteerd (voor iedere klant). Net voor de uitrol bleek vooral het middenmanagement opeens een uitgesproken mening te hebben: “onze accountmanagers kunnen niet omgaan met dat soort informatie”. Ja, ja… alsof die dom zijn.
Wie moet dan ingrijpen? Het is inmiddels een open deur, actieve betrokkenheid van de top van de organisatie is één van de belangrijkste succesfactoren bij integratie en BI. Echter, die grijpt helaas niet altijd in als het nodig is. Wat hebben we dan nodig? Leiderschap, zowel in de top als daaronder. Leiders met lef, die hun nek durven uitsteken en gaan staan voor de zaak. Die het voortouw nemen en BI als een taak en zaak van de top zien.
Ach, misschien moet ik gewoon verder dromen!
Daan van Beek
Managing Partner Passionned
P.S. Sommigen definiëren BI als iets anders. Het dashboard is dan vooral een speeltje voor het management. Ik benieuwd naar uw ervaringen… maak me dan wakker!
