Ik ben 23 jaar. Met een beetje pech moet ik nog 42 jaar werken en dan kan ik met pensioen. 42 jaar, dat is bijna het dubbele van het aantal jaren dat ik er inmiddels op heb zitten. Waarom zou ik me druk maken over iets wat nog zo ontzettend ver weg is? En met mij denken er meer mensen zo over; ook (jonge) ict’ers blijken weinig waarde te hechten aan pensioen.
Of het slim is? Nee, natuurlijk niet. Over die 42 jaar, als het moment dan eindelijk daar is, krijg ik er ontzettende spijt van als het bedrag dat ik dan krijg te weinig is. Maar zeg nu eerlijk. Snap jij wel wat van al die kosten die er bij en af geteld worden op het loonstrookje. Weet jij of je verzekerd ben middels beschikbare premie? Of heeft jouw bedrijf een eindloonregeling? Ik weet het ook niet. Ik geloof zelfs dat ik met mijn 23 jaar nog geen pensioen betaal.
Bij ict-bedrijven is het pensioen in ieder geval niet zo goed geregeld. Werkgevers kiezen vaak niet voor een pensioenfonds, maar voor een pensioenverzekeraar of beschikbare premie. Deze bedrijven verdienen aan het verkopen van pensioenen. En als je verdient moet je er ook winst op maken. Niets mis mee, zo werkt de economie. Het is alleen zo jammer dat een ict’er door het woud van pensioenen niet meer ziet welk pensioen hij heeft en welke het beste is.
In ieder geval moet een bedrijf dat minder pensioen betaalt een goed loon geven, aldus een FNV-bestuurder. Het is alleen zo lastig uit te vinden of je wel de juiste deal gemaakt hebt.
Wat ik gedaan heb? Ik weet niet of ik er goed aan heb gedaan, maar ik heb me bijverzekerd en spaar maar alvast een beetje voor later. Zo hoop ik te voorkomen dat ik tot mijn zeventigste nog aan het werk ben.
