Het gaat over het bekende moment: de overgang van project naar beheer en alle bijkomende fouten die daar gemaakt worden. Dit gaat grote parten spelen tijdens het beheer in de toekomst. Iedereen weet het en toch blijft het onderbelicht.
Klant en leverancier, beide bezig om de marathon goed af te ronden. De leverancier zwetend en puffend richting de finish, gillende dijbeenspieren, brandende longen, maar we zijn er bijna. De klant kloppende aders in de nek, is de weg vrij, loopt het parkoers goed door, is de verzorging aanwezig.
Maar het laatste stuk blijkt berg op, hoe hoger op de berg hoe sterker de tegenwind. Het gaat trager en trager, de gangmakers zijn afgehaakt, we komen bijna tot stilstand.
En dan ineens knapt het, de marathon is weg, er ontstaat een discussie dat de route anders moet zijn, het weer beter moet worden, er meer verzorging onderweg moet zijn. Teleurgesteld gaan beide hun weg.
De marathon is 42 kilometer en 195 meter lang, maar nergens staat er iets vermeld over hoogteverschillen, tegenwind enzovoorts. Met andere woorden de ene marathon is de andere niet qua zwaarte.
Waarom kunnen we deze tegenslagen niet overwinnen binnen onze projecten met alle gevolgen van dien voor het beheer?
De reden is korte termijn visie. De materie is zo complex en eenmalig dat we ons beperken tot alleen het project en niet meer kijken naar het beheer daarvan, omdat we het al zo moeilijk vinden het project af te maken. Gevolg: het projectteam wil zo snel mogelijk af van het project (vaak onder commerciële druk). Er is geen motivator om ook het vervolgtraject (beheer) goed te regelen.
We kunnen heel veel methoden en technieken inzetten in het beheer, maar als we geen goede borging van kwaliteit hebben tijdens projecten, zal het beheer altijd een probleemgebied blijven.
We proberen het wel door overdracht- en acceptatieprocedures in het leven te roepen, maar heel vaak zie ik dat deze sneuvelen onder de druk van het projectresultaat of simpelweg niet de aandacht krijgen die ze nodig hebben.
Onze valkuilen, uniekheid van projecten, continue innovatie van technieken zijn bekend, maar laten we die valkuilen managen. Laten we meer naar de kwaliteit van de wijzigingen in onze omgevingen kijken en minder naar allerlei methoden en technieken om deze slechte kwaliteit te beheren.
Veel succes in de beheerfase.
