Ik had nooit vermoed dat ict-ontwikkelingen me nog eens in een sentimentele bui zouden brengen. Maar het verdwijnen van de telefooncel uit ons straatbeeld doet me toch wel iets. Van de vierduizend telefooncellen die er nog in ons land staan, is de helft al niet meer rendabel. KPN mag met de gemeenten overleggen welke kunnen worden verwijderd.
Op zichzelf natuurlijk niet zo'n opvallende beslissing omdat zelfs de jongste jeugd al met een mobiel rondloopt. De nieuwe generatie weet niet eens meer waarom die telefooncellen er staan. Een deel van de uitgaande jeugd denkt zelfs dat het een voorwerp is waar je ieder weekend je frustraties op kunt afreageren.
De telefooncel was ook een moment van onthaasting. Ging je vroeger rustig in een cel telefoneren met een kennis, tegenwoordig staat een mobieltje ook voor in beweging zijn tijdens het bellen. Lopen, fietsen en tijdens het autorijden. Het lijkt wel of we per se iets naast het bellen moeten doen. Zelfs Justitie heeft deze bijzondere combinatie van bewegen en communiceren ontdekt en wil het mobiel bellen tijdens het fietsen gaan verbieden.
Ook op mijn Italiaanse vakanties is de laatste jaren veel veranderd. De invloed van ict op het maatschappelijk leven blijkt overduidelijk. Vroeger stonden iedere avond een rij bellers met muntjes in de hand voor één telefooncel bij de ingang van de camping. Mopperend op de voorganger, die er veel te lang aan de lijn hangt. Datzelfde tafereel zie je nu opduiken bij die ene internetplek op de camping. Die plek begint te worden wat de telefooncel was is in de laatste decennia van de vorige eeuw. De groep vakantiegangers die hun webmail wil raadplegen is divers. Van de ongeduldige (ict-)ondernemer tot de verliefde tiener die met haar vriendje thuis aan het chatten is.
Inmiddels is het op een aantal campings al zover gevorderd dat beheerders meerdere werkplekken aanbieden, met zelfs draadloze functionaliteit! Het komt dus voor dat je 's avonds langs een romantisch pleintje met fontein loopt en er geen verliefde stelletjes aantreft, maar allemaal mannen en vrouwen die met laptops op hun schoot naar een beeldscherm zitten te turen.
Word je hier niet sentimenteel van?
Robert van Vliet is adviseur e-overheid.
