McAfee onthult dat de wereldwijde ‘cyberarms’ race is verhuisd van fictie naar realiteit, dit is terug te lezen in haar Virtual Criminology Report dat voor het vijfde jaar op rij wordt gepubliceerd.
Het rapport stelt dat politiek gemotiveerde cyberaanvallen zijn toegenomen en vijf landen -de Verenigde Staten, Rusland, Frankrijk, Israël en China – zijn nu voorzien van cyberwapens.
"McAfee is meer dan twee jaar geleden begonnen met het waarschuwen voor de mondiale ‘cyberarms’ race, maar nu zien we steeds meer aanwijzingen dat het de realiteit is geworden", zegt Dave DeWalt, president en CEO van McAfee. "Meerdere landen over de hele wereld zijn op dit moment actief betrokken bij Cyberwar-achtige voorbereidingen en aanvallen. Vandaag de dag zijn het geen kernwapens, maar virtuele wapens en het is belangrijk dat iedereen zich aanpast aan deze bedreigingen."
Het Virtual Criminology Report geeft de inzichten weer van meer dan 24 vooraanstaande experts van over de hele wereld op het gebied van internationale betrekkingen. Het rapport geeft onder andere inzichten weer van Dr. Jamie Saunders, adviseur bij de Britse ambassade en de Australische Oud-Witte Huis-adviseur Paul Kurtz.
In het rapport van dit jaar komen de volgende uitdagingen naar voren:
• Cyberwarfare is realiteit
In het afgelopen jaar heeft de stijging van de politiek gemotiveerde cyberaanvallen geresulteerd in verhoogd alarm en voorzichtigheid bij alleen al het Witte Huis, Department of Homeland Security, US Secret Service en het ministerie van Defensie in de VS.
• Cyberweapons zijn gericht op kritieke infrastructuur
Aanvallers zijn niet alleen met de de opbouw van hun cyber defensie, maar ook met hun cyber aanvallen gericht op infrastructuren zoals elektriciteitsnetten, vervoer, telecommunicatie, financiën en watervoorziening, omdat hier met weinig inspanning veel schade kan worden aangericht.
• Cyberwar is ongedefinieerd
Cyberwarfare verstrikt veel verschillende factoren op verschillende manieren waardoor de regels en afspraken niet duidelijk gedefinieerd zijn. Bovendien is er discussie over hoeveel verantwoordelijkheid er gelegd moet worden bij organisaties zelf.
• Privésector draagt het grootste risico
Kritieke infrastructuur is vaak in particulier bezit, voornamelijk in ontwikkelde landen. Deze landen zijn dan ook vaak een groot doelwit voor cyberwarfare. De particuliere sector leunt zwaar op de regering om cyberaanvallen te voorkomen.
