De Olympische spelen mogen wat kosten. Er worden prachtige sportpaleizen gebouwd. De hele wereld kijkt mee en geniet van het sportieve spektakel. Als zo’n groot toernooi voorbij is blijft het land achter met, volgens velen, een restschuld. Kunnen die prachtige accommodaties niet hergebruikt worden bij de volgende Spelen? Of is hier sprake van een dubbelspel: de sportieve Spelen en de kunst van het bouwen van sportpaleizen?
Voor veel organisaties is de ict ook een groot spel. Een spel met grote belangen zoals bijvoorbeeld de reputatie van de organisatie. Elke organisatie wenst een beeld uit te stralen naar buiten. Meestal is dat zo’n beeld van jong, dynamisch, flitsend en vooruitstrevend. Het hoog houden van die reputatie is belangrijk voor de buitenwereld en als de ict faalt dan komt de organisatie negatief in beeld op internet.
Op de Spelen is ict meestal onzichtbaar aanwezig. Wie achten wij op de Spelen instaat om de tijden betrouwbaar te meten op honderdste van seconden? Het verwerken van alle uitslagen en het direct tonen van overzichten van standen is ook ict. De Spelen zonder ict zijn ondenkbaar. Zo is het ook in organisaties. Jouw organisatie werkt met ict al is het alleen al het netwerk, de applicaties of het beeldscherm of device waarmee je dit leest.
De ict bouwt prachtige, meestal onzichtbare, paleizen. De architectuur waaronder gebouwd wordt, is bepalend voor het resultaat. Paleizen kunnen gebouwd worden onder meer of mindere architectuur maar elk paleis heeft te voldoen aan zijn bestaansrecht. Immers, een andere architectuur kan best leiden tot een even groot dan wel groter plezier van het gebruik. De architectuur verheffen tot een principe waartegen geen argumenten mogen worden ingebracht en uitzonderingen niet mogelijk zijn is een verstarde en op termijn gedoemd te mislukken architectuur.
Inspraak van gebruikers is een must. Zij weten als geen ander wat de werkzaamheden zijn die uitgevoerd moeten worden. De gebruikers hebben de broodnodige ervaring van het wat, de architecten van het hoe. In een goede samenspraak kunnen dan mooie dingen te voorschijn komen.
Daarnaast is er nog het spel van de kosten. Het bouwen van (ict) paleizen heeft nu eenmaal zijn kosten waarbij die kosten niet ongelimiteerd zijn. Bij een gangbaar uitgangspunt zijn de baten groter dan de kosten waarbij de factor reputatie moeilijk hanteerbaar is.
Ook de overheid kan bezuinigen in regelgeving. Een paar jaar geleden was het voorbeeld van de slager die gladde tegels moest gebruiken ter voorkoming van vervuiling en stroeve tegels van de ARBO. Deze regelgeving is tegenstrijdig en er is nog teveel te gedetailleerde regelgeving die haar doel voorbij schiet. Gelukkig is de nieuwe archiefregeling op dat punt verbetert: het uitgangspunt duurzaamheid, geordend en toegankelijk archief staat centraal.
De keerzijde van de medaille van de crisis is dat organisaties beter op de kosten letten en daardoor beter kijken naar wat nodig is om het doel te bereiken en zich hopelijk wat minder druk maken over het hoe. Oproepen tot burgerlijke ongehoorzaamheid hoort niet. Daarom is het zeer gewenst dat de overheid die beknellende regels aanpast.
We gaan voor goud!
