It-dienstverleners maken graag gebruik van algemene voorwaarden waarin de spelregels van de samenwerking zijn neergelegd. De it-branche kent onder meer de ict (voorheen Fenit)- en Arbit-voorwaarden. Het gebruik van algemene voorwaarden is efficiënt en voorkomt steeds terugkerende onderhandelingen over bijvoorbeeld intellectuele eigendomsrechten, betalingsvoorwaarden, leveringsvoorwaarden, garanties et cetera.
Algemene voorwaarden zijn echter niet zomaar van toepassing. Dat is onlangs weer bevestigd in een uitspraak van de Rechtbank Oost-Brabant van 18 maart 2015. Uit deze uitspraak volgt dat de dienstverlener die online verwijst naar zijn algemene voorwaarden, moet kunnen bewijzen dat deze voorwaarden online toegankelijk waren op het moment dat de overeenkomst met de afnemer werd gesloten.
Het betreft hier een geschil tussen een dienstverlener en een afnemer over de werking van een it-systeem. Volgens de afnemer functioneerde het systeem niet naar behoren en was er sprake van trage werking en uitval. De afnemer is daarom ook gestopt met het betalen van de facturen van de dienstverlener. Volgens de dienstverlener echter ten onrechte en een juridisch geschil was geboren. De dienstverlener vordert betaling van de openstaande facturen en de afnemer stelt een tegenvordering in en vordert schadevergoeding omdat het it-systeem niet goed functioneerde.
De dienstverlener beroept zich in verband met de tegenvordering van de afnemer op de Fenit-voorwaarden, waarin de aansprakelijkheid van de dienstverlener in grote mate is uitgesloten en beperkt. Goed nieuws voor de dienstverlener, aldus zo op het eerste gezicht, want de tegenvordering van de afnemer kan dan maar slechts voor een klein beperkt deel worden toegewezen.
De afnemer stelt zich echter op het standpunt dat deze voorwaarden op het moment van sluiten van de overeenkomst niet gemakkelijk toegankelijk waren op de website van de dienstverlener, terwijl dat wettelijk wel vereist is. De Rechtbank stelt de dienstverlener vervolgens in de gelegenheid om bewijs te leveren dat de Fenit-voorwaarden op 31 mei 2010 wel gemakkelijk toegankelijk waren via de website van de dienstverlener. De dienstverlener kon dit bewijs echter niet leveren. Als gevolg daarvan oordeelt de Rechtbank dat de Fenit-voorwaarden vernietigbaar zijn, en de dienstverlener dus geen beroep kan doen op de bepaling waarin de aansprakelijkheid in grote mate is beperkt.
De dienstverlener heeft daardoor de volledige schade moeten vergoeden aan de afnemer, omdat zij niet kon bewijzen dat de algemene voorwaarden destijds toegankelijk waren via zijn website. Een troost voor de dienstverlener is dat de afnemer wel veroordeeld is om de openstaande facturen te voldoen.
Gebruik jij algemene voorwaarden, zowel online als offline, let dan goed op de juridische regels. Zo dient er onder meer tijdig (bijvoorbeeld bij offerte of in de brochure) naar de algemene voorwaarden te worden verwezen en dienen dienstverleners voorwaarden online gemakkelijk toegankelijk te hebben. Daarnaast is dus bewijs vereist dat deze voorwaarden daadwerkelijk online stonden als er later een geschil ontstaat.
