Gps-trackers om je huisdier te volgen. Heel erg populair want o wee als de hond of kat weer eens zelf aan de wandel gaat. Huilende kinderen, gestresste baasjes. Je moet het allemaal niet willen op zo'n maandagochtend. Daarom hangen we onze lieve diertjes tegenwoordig vol met allerlei elektronica, waaronder trackers. Gps-trackers wel te verstaan. Batterijtje erin en ze mogen nog een keer proberen het tuinhek te forceren. Maar is zo'n gps-tracker niet een beetje te veel van het goede?
Ze zijn groot, er zit een batterij in, soms zelfs een mogelijkheid tot het plaatsen van een simkaart zodat je tegen je Dolly kunt praten als ze weer eens bij de slager een bot wilde jatten. Ze zijn ook duur die gps-trackers. Maar inmiddels zijn er ook andere technieken om ze te volgen. Zonder batterij die het maar een paar dagen uithoudt en dan weer opgeladen moet worden. Gewoon passief, zoiets als een LoRa-ontvanger. Wel iets minder precies, maar misschien een stuk praktischer?
Wat denkt u, zijn er inmiddels betere technieken in de handel dan een batterij vretende tracker of wordt dat nog even de maker aanwakkeren en de soldeerbout zelf ter hand nemen?
