In Nederland wordt bijna zestig procent van de afgedankte elektrisch en elektronisch apparatuur (e-waste) gerapporteerd en gerecycled. Daarmee steekt ons land gunstig af tegen het wereldwijde gemiddelde (22 procent) en een Europees gemiddelde van 42 procent. Dit blijkt uit de ‘The Global E-waste Monitor 2024‘ van de VN. Toch is Stichting Open niet tevreden. De regie-organisatie voor e-waste pleit voor een afgifteplicht voor afgedankte elektronische apparaten, lampen en batterijen.
Stichting Open draagt namens alle producenten van elektrische en elektronische apparaten (EEA) in Nederland de wettelijke producentenverantwoordelijkheid voor e-waste. De organisatie wijst op de leidende positie van Nederland in de inzameling en verwerking van elektrisch afval maar stelt tegelijkertijd vast dat de recycling van e-waste wereldwijd beter moet. De stichting zet zich daarom in voor meer kennisuitwisseling, levensduurverlenging van apparaten en, in Nederland, een afgifteplicht voor afgedankte elektronische apparaten, lampen en batterijen.
Het VN-rapport toont volgens Stichting Open een verontrustend beeld. Jaarlijks wordt wereldwijd 62 miljard kilo e-waste gegenereerd, waarvan slechts een klein deel op een verantwoorde manier wordt gerecycled. Dit betekent dat van 45 miljard kilo grondstoffen onbekend is wat er mee gebeurt, stelt algemeen directeur Jan Vlak. ‘Een gemiste kans voor de circulaire economie en een ernstige bedreiging voor het milieu.’
Drie pijlers
Om de recycling van e-afval wereldwijd te verbeteren, ziet de stichting drie cruciale thema’s voor de toekomst: kennisoverdracht (op een vergelijkbare manier wat Nederland doet op het gebied van watermanagement), het verlengen van de levensduur van apparaten door in te zetten op reparatie en eco-design, en het verder verbeteren van de inzameling van afgedankte elektrische apparaten, lampen en batterijen. De invoering van een afgifteplicht is daarbij volgens de organisatie cruciaal.
Vlak: ‘Het is essentieel dat iedere Nederlander weet wat elektrisch afval is en wat ermee gedaan moet worden. Elektrisch afval is niet zomaar afval; het is een schat aan waardevolle grondstoffen die we hard nodig hebben om te kunnen voldoen aan de vraag naar nieuwe elektrische toepassingen en de energietransitie te realiseren.’
