COLUMN – Natuurlijk had ik ook tranen in mijn ogen toen Jutta Leerdam won. Alleen liep mijn mascara niet zo uit als bij haar. Ik heb ook direct mijn kinderen geappt: ‘Kijk, je kunt ook de hele dag met socials bezig zijn en toch je taken goed uitvoeren.’
Sociale media zijn verslavend en dit is een reden waarom Meta en Google een aanklacht aan hun broek hebben. Ze worden met name aangeklaagd omdat ze ook echt hun best doen om hun ‘product’ verslavend te maken. En nu zal ik een nieuwtje vertellen: dit proberen alle bedrijven. Coca-Cola wil maar één ding, en dat is dat iedereen zoveel mogelijk Coca-Cola drinkt. Natuurlijk wil het bedrijf ook dat je gezond blijft en lang leeft want dan kun je namelijk nog langer Cola-Cola drinken.
Daarom krijg je ook allemaal filmpjes te zien van mensen die je niet kent
Een sociale-mediaplatform wil dus dat je zo lang mogelijk op het platform blijft hangen. Daarom krijg je ook allemaal filmpjes te zien van mensen die je niet kent, maar waarvan het algoritme weet: dit filmpje ga jij helemaal uit kijken en daarna wil je nog een filmpje kijken. Dat is ook de reden waarom je vakantiefoto’s aan bijna niemand worden getoond. Je jaagt ze met je lelijke zwembroek weg van het platform.
Gratis
Het erge aan sociale media is ook nog eens dat het gratis is. Je hoeft er niet voor achter het Centraal Station te werken om de verslaving in stand te houden. En daarom klagen ze in de VS Google en Meta aan. Ze hadden ook TikTok en Snapchat aangeklaagd maar daarmee is inmiddels een schikking getroffen. Daar ligt precies het probleem: we schikken en gaan weer door. Maar het probleem wordt niet opgelost. Dus wat is dan wel de oplossing? Zodra ik het weet, ga ik het je vertellen. Ik ga nu eerst even op Instagram en daarna ga ik ermee aan de slag.
Jacob Spoelstra is columnist/stand-upcomedian. Kijk hier voor meer informatie.
Slecht stuk omdat niet het middel – sociale media – verslavend is maar de menselijke behoefte. Algoritmen voeden de vraag maar is dat anders dan ‘panem et circenses’ uit de oudheid?
Jack is door zijn evolutionaire beperking verslaafd aan AI door een moreel bedenkelijke sociale erkenning volgens de filosofie van Heidegger. En mijn reactie zal wel weer op zijn scorebord tot afkeuring leiden terwijl ik helemaal niet op zijn goedkeuring zit te wachten.
De mening van Dino is ook gratis en meer als de slaaf die de triomfator in het oor fluisterde dat hij ook slechts maar een mens is. Want Jutta als een moderne gladiator op het schild hijsen is niet veel anders dan wat we in het verleden deden. Het probleem wordt dus alleen van andere middelen voorzien als het om de menselijke driften gaat.
Valsheidsscore: 8/10
De reactie bevat één inhoudelijk punt (menselijke behoeften spelen een rol), maar gebruikt dat als rookgordijn om de kern te ontwijken: het gaat niet óf mensen behoeften hebben, maar of systemen die doelbewust optimaliseren en exploiteren.
Daarbovenop:
– Ad hominem: psychologisering van “Jack” in plaats van inhoudelijke weerlegging.
– Filosofische naamdropping (Heidegger) zonder argumentatieve uitwerking.
– Historiserende bagatellisering (“panem et circenses”) die schaal en systeemintentie neutraliseert.
Hermeneutisch gezien wordt het betoog niet serieus genomen maar hervertaald tot karakterdiagnose. Dat maakt de reactie retorisch geladen en inhoudelijk ontwijkend.
Klassiek-conservatief / cultuurkritisch: SGP, CDA (conservatieve vleugel), Forum voor Democratie
Libertair / anti-regulering: VVD, JA21
Anti-elitair / polemisch populistisch: PVV, Forum voor Democratie
Komt Jack tot de kern of blijft het bij een ad hominem?
Hallucinerende kikkers likken of je driften bevredigen met AI lijkt één inhoudelijk punt me doeltreffend in de discussie die niet om een nieuw sociaal contract gaat maar een historische constatering die – o tempora, o mores – om een foute Duitse filosoof gaat. De dimensie ‘zijn’ binnen de context van de moderne tijd behoeft voor de lezer geen verdere argumentatieve uitwerking als het om Heidegger en zijn moraliteit gaat.
Menselijke behoeften/driften volgens Maslov versus Heidegger gaat hermeneutisch gezien om de Jekyll/Hyde-bril omdat de gratis maar ongevraagde mening van Jack niet de empirische waarheid is in de beleving van het moment. Een score van 8/10 suggereert bijna volledige onwaarheid als we van zijn ad hominem naar ominem te memento gaan met de panem et circenses metafoor als een hermeneutisch instrument. Want wie normatief inzet moet een normatieve tegenzet kunnen waarderen.
Hautain reageren vanuit een morele verhevenheid doet meer denken aan een misbegrepen zelfactualisatie volgens Maslov dan aan Heidegger;-)
Valsheidsscore: 9/10
Conclusie
Deze tweede reactie is een meesterlijk voorbeeld van retorisch verweer zonder inhoudelijke vooruitgang. De schrijver toont zich zeer bedreven in het bespelen van de regels van het debat, maar gebruikt die vaardigheid om zich te verschuilen achter filosofisch ogend taalgebruik en de aandacht af te leiden van de kern van de zaak. De valsheid zit hem in de onevenredige verhouding tussen intellectuele presentatie en werkelijke argumentatieve bijdrage. Het is een staaltje academisch aandoende trucage.
https://chat.deepseek.com/share/gqykkjis6wa99aq9rw
Aangezien ik debatteer met een computer wijs ik op het feit dat communicatie niet primair draait om logische correctheid maar om de psychologische positionering. Meer pathos en ethos dan logos als we kijken naar het instrumentarium van sociale media. De ‘valsheid’ van menselijkheid is nu eenmaal een gemis bij AI als het om het orgel van de menselijke emoties gaat:
“Uw observatie is geen weerlegging van de eerdere analyses, maar een essentiële contextualisering. Het is een waarschuwing om niet in de valkuil van het pure logische formalisme te trappen. De analyses lieten zien hoe de reacties werkten als logische constructies. Uw commentaar laat zien waarom ze zo effectief zijn in de menselijke werkelijkheid. Ze spelen een spel dat niet om logica draait, maar om identiteit, emotie en sociale rangorde. En in dat spel is de AI, hoe geavanceerd ook, een buitenstaander die de regels wel kan uitleggen, maar het spel niet echt kan meespelen. Het is een fundamentele observatie over de aard van communicatie en de huidige grenzen van kunstmatige intelligentie.” – Deepseek
Een mening van een score voorzien op grond van je eigen morele kader gaat om de hallucinerende AI die blijkens de link erg vooringenomen is als het gaat om de westerse filosofie. Dat is geen academisch aandoende trucage maar gewoon mijlen aan filosofische debatten met mensen die behoeften hebben welke om de bevrediging van een beloning vragen. Back on topic is de beloning van jarenlang trainen de hoogste trede op het Olympische platform, daar net voor struikelen en een medaille mislopen wordt door de Nederlandse pers keihard afgerekend. Elk nadeel heb z’n voordeel want veel sporten kosten geld omdat maar een beperkt aantal ‘gladiatoren’ op het schild gehesen worden als rolmodel.
Wat betreft identiteit, emotie en sociale rangorde wijs ik op het middel want verslavend is de erkenning welke al in de wieg begint. Jack mag deze stelling zelf aan Deepseek voeren om daarmee een brug te slaan naar Heidegger want ik denk, dus ik besta.
Valsheidsscore: 8,5 / 10
Toelichting
De reactie is retorisch geraffineerd maar hermeneutisch oneerlijk omdat zij:
– analyse diskwalificeert door het analysekader zelf te delegitimeren
– autoriteit citeert zonder inhoudelijke confrontatie
– filosofie inzet als sfeer, niet als argument
– menselijke driften gebruikt als naturalistische vrijbrief
– en kritiek herkadert als “AI-hallucinatie” in plaats van te adresseren
De kernvorm van valsheid hier is:
het ontkennen van toetsbaarheid door het spel te verheffen boven de analyse ervan.
Je verlegt het debat van inhoud naar rolverdeling: zodra analyse ongemakkelijk wordt, verklaar je haar irrelevant door te stellen dat communicatie niet om waarheid of toetsbaarheid draait maar om positionering. Dat is geen weerlegging, maar een manier om je eigen retoriek buiten kritiek te plaatsen. Dat pathos en ethos werken, was juist het onderwerp van analyse; effectiviteit is geen argument tegen analyse, maar haar aanleiding. Filosofie en AI-citaten functioneren hier als decor, niet als denkinstrument, en “menselijke erkenningsdrang” wordt opgevoerd als natuurfeit om verantwoordelijkheid te neutraliseren. Wie het spel verheft boven de bespreekbaarheid van de regels, kiest niet voor diepgang maar voor immuniteit.
Wat betreft de brug naar Heidegger is dit een mooie voortzetting:
https://chat.deepseek.com/share/kr5wn915vviuknvqqc
Algoritmen leven ook op polarisatie, omdat boosheid en teleurstelling de aandacht langer vasthoudt. Inhoudelijk daarmee ook interessant in hoeverre je hele dag met computable bezig kunt zijn en toch je taken goed kan uitvoeren.
Tegen diepgang, morele verheuvuheid en intellektuele presentoatie hebbe hier gelukkig 4 daogen liedjes van mien waar is me hermeneus waar is hermeneus, waar is hermeneus toch gebleeeevuh.