COLUMN – Nog geen twee jaar geleden vroegen we ons nog weleens af of ai niet de ondergang van de mensheid inluidt. Niemand die die vraag nog stelt want we kunnen niet meer terug. We zijn er ingestapt, op de gok. Nu maar hopen dat het goed gaat.
Het is een beetje een experiment, net zoals het een experiment is om Donald Trump president te maken van het machtigste land ter wereld. Je hebt er grote verwachtingen van, maar geen enkel idee over de uitkomst. Elke keer als hij iets doms doet, denk je dat het misschien onderdeel uitmaakt van een groots plan dat hij heeft maar wij nog niet zien. Maar veel vaker blijkt het inderdaad gewoon iets doms te zijn. Inmiddels zijn we vooral aan het repareren wat hij kapot maakt.
Niemand wilde áltijd bereikbaar zijn
Met ai kan het die kant ook op gaan. Het is ook als: we hebben een hond gekocht, maar geen idee hoe hij zich gaat gedragen. We vroegen nog wel even aan de verkoper of ‘ie lief is. ‘Ik denk het wel’, antwoordde de verkoper.
Als je het monster eenmaal in huis hebt, dan raak je eraan gehecht, dan doe je hem niet meer weg. Kijk maar naar je telefoon. Niemand wilde áltijd bereikbaar zijn. Maar als je accu onder de twintig procent zit, dan begin je al te hyperventileren. En je noemt hem ook liefkozend ‘mijn iPhone’.
Beste vriend
Met ai hebben we nog geen idee welk monster we in huis hebben gehaald. Wordt het onze beste vriend of juist niet? We hebben het gekregen zonder handleiding. Je moet maar gewoon op een knopje drukken en kijken wat er gebeurt. Er stond op de doos wel ‘handle with care’, maar dat doen we allang niet meer.
Dus de vraag of ai de ondergang van de mensheid gaat worden, is allang een gepasseerd station. Of aieen beetje lief voor ons is? Ik denk het wel.
Jacob Spoelstra is columnist/stand-upcomedian. Kijk hier voor meer informatie.
