COLUMN – Het was weer dringen geblazen bij de introductie van een nieuw gadget. Alsof er soep werd uitgedeeld in de Hongerwinter zo stonden mensen te dringen om het nieuwe Swatch-horloge te bemachtigen. Het waren uiteraard weer voornamelijk mannen.
Het zijn altijd mannen die in de rij staan te dringen voor gadgets. Zelfs bij de doldwaze dagen van de Bijenkorf stonden altijd veel te veel mannen. Want het zijn altijd mannen. AZC-protesten, het zijn altijd mannen. Hooligans, het zijn altijd mannen. Vrouwen doen ook geen bivakmuts op. Zelfs al zouden vrouwen een bank overvallen, wat ze niet doen want ook dit zijn altijd mannen, zelfs dan zouden ze gewoon met opgestoken haar de bank binnenlopen.
Maar het nieuwe horloge was niet eens een limited edition
Bijna alle moorden in Nederland worden door mannen gepleegd. Om de acht dagen wordt een vrouw door een man vermoord. Als femicide een virus was geweest dan waren we er allang voor ingeënt. En ik mag het zeggen want ik ben zelf een man (of werkt dat niet zo?).
Waarom er van die dikke rijen voor de Swatch-winkels stonden, vroeg de rest van Nederland zich af. Kopers verwachten, vooral aangewakkerd door sociale media, dat die horloges veel geld waard zouden worden. Maar het nieuwe horloge was niet eens een limited edition. Dus vanwaar de haast?
In de rij
Deze taferelen kennen we natuurlijk nog van de nieuwe iPhone. Als er tegenwoordig een nieuwe iPhone uitkomt dan staat niemand meer in de rij. De meeste mensen zijn er inmiddels achter dat je een iPhone ook gewoon online kunt bestellen. Soms leren mannen iets.
Nu stikt het in de ict van de mannen. Dus ik denk ook dat dit het juiste platform is voor deze boodschap: Mannen gedraag je! En de volgende keer als er een nieuwe gadget uitkomt, ga niet als een klein kind voordringen maar zeg gewoon netjes: vrouwen en kinderen eerst.
Jacob Spoelstra is columnist/stand-upcomedian. Kijk voor meer informatie op www.jacobspoelstra.nl.
Zoals altijd heeft Jacob weer eens de klok horen luiden zonder te weten waar de klepel hangt. Want in plaats van te begrijpen hoe intrinsieke technische affiniteit ooit ontstaan is bij de oudere jongens die nu de ICT domineren blijven we in Nederland hangen in bewustwordingscampagnes en de moralistische “gedraag je”-columns alsof het tekort aan engineers een gedragsprobleem is terwijl het werkelijke probleem een gebrek aan nieuwsgierigheid is.
Twintig jaar diversiteitsprogramma’s, Girls Day, Women in Tech, Techniekpact en vele miljoenen aan subsidies verder zit de gemiddelde storage-, Linux- of netwerkmeeting nog steeds vol mannen die ooit begonnen op de HCC-dagen in de Jaarbeurs. Gemiddeld zijn het trouwens niet alleen mannen die in de ICT domineren maar vooral oudere mannen omdat de ICT in Nederland lange tijd geen echt beroep was maar een cultuur van netwerken bouwen en Linux installeren vanuit een technische interesse. En in plaats van die cultuur te begrijpen proberen we in Nederland met bewustwordingscampagnes een sociologisch experiment uit te voeren wat gedoemd is te mislukken door een gebrek aan intrinsieke technische affiniteit welke al in de zandbak van de kleuterschool begint.
Buiten de lijntjes kleuren gaat om de innovatie van het eerst stuk knutselen om te begrijpen hoe het werkt, lang leve de soevereiniteit van je eigen weg bewandelen door vanuit reversed engineering je te misdragen. Want vrijwel iedere goede engineer begon ooit als irritant ventje dat niet accepteerde dat iets “gewoon zo werkte”.