COLUMN – Er is wéér een ‘nieuwe populairste studie’ waar werkgevers van watertanden: master Strategic Entrepreneurship aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Kanttekening is dat je afgelopen jaar afgestudeerd moet zijn, want volgend jaar is er natuurlijk weer een nieuwe nummer één en blijkt deze studie totaal achterhaald.
Hoe kom je erop om de studie Strategic Entrepreneurship te volgen? Was dat je droom als klein jongetje of meisje? En hoezo is dit populair bij werkgevers?
Waar is de tijd dat ze adviseerden om iets met ict te doen, maakt niet uit wat? Of iets met data. De dashboards vliegen je om de oren tijdens vergaderingen. Sterker, tot twee jaar geleden stonden opleidingen op het gebied van data-science en analytics nog op een trotse eerste plek. Inmiddels komen we er natuurlijk steeds meer achter dat ai dat ook heel eenvoudig kan. Lullig voor de studenten die daar volgend jaar op afstuderen.
Je bent niet de ict in gegaan omdat je een handige harry bent
Onze kinderen hebben deze zorgen niet; de een studeert op het conservatorium en de ander doet iets met kunst en wil volgend jaar naar de kunstacademie. Dan heb je heel andere problemen. Om hun studie te bekostigen, werken ze allebei bij de Pizzabakkers. Ze denken nu nog dat dit een bijbaan is.
Goud geld
Wat ga je dan studeren om in de toekomst zeker te zijn van een baan? Als je iets met je handen kunt, dan verdien je daar tegenwoordig goud geld mee. De tarieven van loodgieters, stukadoors en bouwvakker schieten omhoog. En terecht. Maar je bent niet de ict in gegaan omdat je een handige harry bent. En natuurlijk, je kunt nog altijd consultant worden. Die zijn niet nodig, maar op de een of andere manier zijn ze er wel altijd. En ja, als dat zelfs niet lukt, kun je nog altijd pizza’s gaan bakken.
Jacob Spoelstra is columnist/stand-upcomedian. Kijk hier voor meer informatie.
Mijn kinderen studeren niet op het conservatorium of willen naar de kunstacademie ondanks dat er één kunstzinnig is en ze allemaal heel creatief zijn want Strategic Entrepreneurship gaat om ondernemen. Het probleem zit niet in een generatie maar in de opleidingen want dat je weinig leert op een universiteit leren we van de grootste entrepreneurs in de ICT.
De pizzabezorger van weleer heeft ondertussen vele landen gezien en leeft zijn droom, op zijn jongenskamer staat nog het boek: Rijke pa, arme pa. Wat betreft een vermogen opbouwen door je salaris in bitcoins te stoppen schijnt een baan niet echt te schalen, werken voor je geld of je geld voor je laten werken. Een heel boek in één zin samengevat.
Ik weet niet wat de tarieven van een stand-upcomedian zijn maar ‘passief inkomen’ schijnt de heilige graal te zijn. Eerst werk je voor je geld, daarna laat je je geld voor je werken. Dat klinkt als pensionering op je dertigste want uiteindelijk verdient vooral degene die uitlegt hoe dat moet op een piramidespel te lijken.
Het verschil tussen consultant en stand-upcomedian is uiteindelijk niet zo groot als we kijken naar de spiegel, kaartje bij de kassa voor aanvang of de rekening achteraf na de conclusie gaat om de prijs van de les. Zekerheid van een baan en opleiding raakt de maatschappelijke essentie want hoeveel fluitspelers hebben we nodig?