Na lokale dekking op luchthavens, stations en restaurants zijn er steeds meer steden die WiFi in de hele binnenstad aanbieden. Inwoners en toeristen kunnen dan overal internetten met hun laptop, PDA of voor WiFi geschikte mobiele telefoon. Amerika loopt voorop in deze trend.
In de afgelopen jaren zijn er al in diverse steden stedelijke WiFi-netwerken gebouwd. De plaatselijke bevolking gebruikt deze voor snelle internettoegang. Maar ook politie- en brandweerkorpsen profiteren ervan. In Amerika is zelfs een speciale frequentie voor WiFi beschikbaar (4,9 GHz).
Ook buiten de Verenigde Staten en in Europa zijn er diverse stedelijke WiFi-initiatieven. Niet zo vreemd, aangezien alle nieuwe notebooks en zelfs telefoons zijn uitgerust met draadloze verbindingsmogelijkheden. WiFi is zo ook te gebruiken voor nieuwe diensten aan inwoners, studenten, toeristen en gemeentemedewerkers op buitenlocaties. Weliswaar is UMTS of HSDPA een alternatief, maar de hoge gebruikskosten, tragere effectieve verbindingen en noodzaak voor de inzet van andere elektronica vergroten de drempel voor deze draadloze standaard.
Het opzetten van een WiFi-stadsnetwerk is niet eenvoudig. Voor GSM en UMTS of HSDPA is de plaatsing van een aantal straalzenders voldoende. WiFi heeft een kleiner bereik, waardoor er meer zenders nodig zijn om een binnenstad volledig te ‘dekken’. De vraag is waar deze zenders zijn te plaatsen. Een veelgebruikte aanpak in de Verenigde Staten is plaatsing in lantaarnmasten. In Nederland gaat die vlieger helaas niet op. Bij voldoende daglicht staat er namelijk op de meeste lantaarnmasten geen spanning.
Ondanks dat de benodigde hoge zenderdichtheid voor WiFi enorme investeringen met zich meebrengt, zijn er veel gemeentes bereid te investeren. Een gedeelte van de kosten zijn via draadloze netwerkdiensten terug te verdienen. Ook universiteiten of hogescholen dragen vaak een steentje bij. Maar belangrijkste argument is om de service aan inwoners en bezoekers te verhogen. En natuurlijk om te boek te staan als innovatieve gemeente.
Deze trend opent perspectieven voor het kanaal. Resellers moeten de stoute schoenen aantrekken en (grotere) gemeentes, universiteiten en hogescholen proactief benaderen met WiFi-advies. Breng vooraf locaties in kaart waar een gemeente WiFi-zenders kan plaatsen. Het enige dat deze locaties moeten hebben, is ruimte voor bevestiging, 220V-voeding en eventueel een internetverbinding. Hierbij valt te denken aan hotels, cafés, restaurants, scholen en overheidsgebouwen. Door hier zenders te plaatsen, worden Wifi-zones gecreëerd die bestaan uit gebundelde WiFi-hotspots. Deze aanpak is succesvol in bijvoorbeeld Singapore en Leuven in België. In Parijs zijn er WiF-hotspots in stadsparken en rondom toeristische trekpleisters.
Resellers die proactief advies uitbrengen aan de juiste instanties maken meer kans om bovenaan de lijst te komen als een gemeente de aanleg van een dergelijk netwerk overweegt. Niet voor niets blijkt uit de praktijk dat resellers die verder kijken dan hun eigen klantgroep het succesvolst zijn.
Harry Stevens
Sales Director, Northern Europe & Africa bij Colubris Networks
