De Amerikaanse luchtmacht staat op het punt om met de ontwikkeling van de derde generatie gps (global positioning system) te beginnen. Luchtvaartbedrijven zoals Boeing en Lockheed Martin wachten met spanning op het verschijnen van twee ontwikkelingsverzoeken, die elk zo’n 25 miljoen dollar kunnen opleveren.
De huidige (tweede) versie van gps telt ongeveer twintig miljoen regelmatige gebruikers. Zij ontvangen signalen van de meer dan 24 US Navstar-satellieten die op zo’n 20.000 kilometer hoogte rond de aarde cirkelen. Ook Europa is bezig met een dergelijk plaatsbepalingssysteem, Galileo genaamd. De eerste satelliet hiervoor wordt rond 2008 gelanceerd.
Galileo moet ongeveer even nauwkeurig worden als het huidige gps-net. Of de twee elkaar aanvullen, bijten of samenwerken, is nog niet duidelijk. De VS zijn vooral bezorgd over de mogelijkheid dat militaire opponenten van Galileo gebruik kunnen maken.
Vervangen
De derde generatie van het Amerikaanse gps moet tegen 2010 in werking zijn, stellen ingewijden in het tijdschrift Scientific American. Per Enge, directeur van het gps-lab van de Stanford Universiteit, denkt dat de opvolger van het huidige gps op drie belangrijke punten verbeterd wordt. Als eerste zullen nieuwe frequenties beschikbaar komen, stelt hij in het maandblad.
Het beschikbaar stellen daarvan gebeurt nu al, als er een gps-2 satelliet vervangen wordt. Burgergebruikers zullen van de derde generatie satellieten drie extra positie-signalen kunnen ontvangen, militaire gebruikers twee. Die zijn dan wel van hogere kwaliteit, waarmee het verstoren moeilijker wordt. Meerdere frequenties vergroten de reservecapaciteit (redundantie), waarmee atmosferische storingen te beperken zijn.
Gps-3 moet ook beter kunnen tegen radiofrequentie-interferentie. Gps zendt maar met een zeer beperkte kracht uit (vergelijkbaar met de energie die nodig is om vijf gloeilampen aan te krijgen). De signalen worden daardoor snel gestoord door naburige radiostraling. De nieuwe generatie gps-ontvangers moet het signaal nog beter kunnen onderscheiden van bijvoorbeeld televisiezendmasten.
Gps-3 moet ook nauwkeuriger worden. De foutmarge in de plaatsbepaling moet kleiner worden. Afgelopen juli schakelden de Amerikaanse luchtvaartautoriteiten al een nieuwe techniek in, die via gps-signalen de burgerluchtvaart preciezer kon maken. Dit ‘Wide Area Augmentation System’ was vervaardigd met behulp van onder andere het laboratorium van Stanford. Dit systeem bepaalt zelf aan de hand van de gps-signalen welke foutcorrectie nodig is. Het combineert daarvoor de satelliet-data met die van grondstations. < BR>
