Onweerswolk

Een van de grote voordelen van de cloud is dat it kan meegroeien met de business. Er zijn geen investeringen nodig, de kosten zijn voorspelbaar, enzovoort. Maar diezelfde it kan ook meekrimpen met de business. Inderdaad, nog een voordeel! Althans voor de klant. Om de bekende redenen is de business van menig klant de afgelopen tijd gekrompen. Daarmee is veel capaciteit vrijgekomen bij de grote datacenters. Voor de grote aanbieders een ramp.

Branchevereniging ICT~Office berekende in februari 2011 dat Nederlandse bedrijven 15 procent van hun it uit de cloud halen, en in 2015 is dat al 40 procent. Datacenters zijn, ook bij ons, als paddenstoelen uit de grond geschoten. Niet alleen de bekende giganten zoals Microsoft, Google, IBM of Amazon, maar ook heel wat kleinere bedrijven bieden ruimte in een commercieel datacenter aan om van daaruit via het internet services aan te kunnen bieden. In 2015 zullen clouddiensten een miljardenbusiness zijn, volgens IDC zal de markt dan een omvang hebben van zeventig miljard euro. Die prachtomzet zal er waarschijnlijk wel komen, maar gaan al die aanbieders ook geld verdienen? Dat valt nog maar te bezien, want voorlopig zien we krimp.

En daar is niet op gerekend. Daar komt nog bij dat de afgelopen tijd vaak de contracten zijn heronderhandeld om dezelfde diensten goedkoper in te kopen, het rampscenario voor de aanbieders van datacenterdiensten. Datacenters kunnen immers niet zomaar krimpen door servers, storage, een gebouw, enzovoort, weg te doen. Er staat nog erg veel apparatuur in de datacenters die nog lang niet is afgeschreven. Vrijgekomen capaciteit moet dan ook direct weer koste wat het kost gevuld worden. Dus ook maar door kleinere bedrijven, noodgedwongen tegen lagere prijzen. Dat zet naar aloude it-gewoonte ook nog eens de prijzen verder onder druk. Marge-erosie en verliezen zijn het gevolg. Dat kan niet lang meer goed gaan.

Een andere complicatie is dat nogal wat grote aanbieders onder druk van steeds zwaarder wordende compliance en security regels allerlei dure extra’s in hun aanbod moesten opnemen. Denk aan hoogwaardige beveiliging en beschikbaarheid. Noodzakelijke voorzieningen voor een bepaald type bedrijven, dat is zeker. Maar kleinere bedrijven – die onder impuls van consumer it de cloud overwegen – hoeven echt niet ‘alles er op en er aan’ en willen dus zeker niet voor dure extra’s betalen. Tier 4 staat goed, maar niet ieder bedrijf kan of wil daarvoor betalen. Er zit een groot gat tussen wat de datacenter-aanbieders roepen en wat zij daadwerkelijk leveren. Zij zijn niet eerlijk over de prijs waarvoor cloud services bedrijfseconomisch verantwoord verkocht zouden moeten worden.

Wie zijn it wil uitbesteden heeft met veel meer te maken dan alleen server- en opslagcapaciteit. Denk aan deskundige begeleiding, het gaat hier immers om een strategische beslissing! Bij outsourcing gaat het steeds meer om de vraag wat wel en wat niet uit te besteden. Die vraag ligt heel genuanceerd. Er is absoluut geen sprake van een ‘one size fits all’ pakket. Wat als er dan maatwerk aan te pas moet komen? De grote aanbieders kunnen daarin echt niet voorzien. Naast de overcapaciteit die tegen ramsjprijzen weg moet, is dat de tweede reden voor problemen bij de cloudaanbieders.

Dit alles betekent dat het prijsvoordeel van een overstap naar de cloud minder groot wordt. Maar dat betekent allerminst dat die overstap geen zin zou hebben. Er blijven nog genoeg voordelen over. Stel een business case op die je met rekenwerk onderbouwt en zoek een aanbieder die ook echt flexibel kan inspelen op de vraag en eerlijk is over wat daar allemaal voor nodig is.