Om de Kenniseconomie te stimuleren moeten de ministeries van Onderwijs en Sociale zaken worden samengevoegd.
Bundeling geeft het onderwijs- en arbeidsmarktbeleid een belangrijke impuls, wat de totstandkoming van de Kenniseconomie stimuleert. Dit bepleitte prof. dr. A. de Grip, bij het aanvaarden van zijn benoeming tot bijzonder hoogleraar Bedrijfs- en Beroepsscholing en Arbeidsmarkt aan de Faculteit der Economische Wetenschappen en Bedrijfskunde van de universiteit Maastricht.
Verder stelt De Grip in zijn oratie ‘Van tweedekans onderwijs naar een levenlang leren’ dat in Nederland naar Brits voorbeeld een ‘competentie monitor’ moet worden opgezet. In de huidige kenniseconomie beschikken we niet over de informatie die we nodig hebben over het niveau van de kennis en vaardigheden van de beroepsbevolking. Een competentie monitor geeft onder andere inzicht in de competenties die vereist zijn voor het werk dat iemand uitoefent, de ontwikkeling van de vaardigheden waarover mensen beschikken, deelname aan trainingen en de risico’s op verlies van werk door het verouderd raken van kennis en vaardigheden.
Levenslang leren speelt een sleutelrol in de kenniseconomie. Kenmerkend voor deze economie is dat kennis en vaardigheden snel verouderen. Daarom moet de overheid betrokken zijn bij scholing van werkenden en werklozen, mede om een dreigende tweedeling op de arbeidsmarkt te pareren. Voorkomen moet worden dat tekorten ontstaan aan hoger opgeleiden en vakmensen in combinatie met een overschot aan lager opgeleiden en mensen met verouderde kennis en vaardigheden.
HetNationaal Actieplan Werkgelegenheid zoals de overheid dit uitvoert voorziet in de integratie van scholingsbeleid gericht op langdurig werklozen met scholing van werkenden. Daarnaast zullen financiële middelen worden ingezet voor het bestrijden van voortijdig schoolverlaten, het versterken van de beroepsbegeleidende leerweg en het praktijkonderwijs. Volgens De Grip is deze integratie nog onvoldoende. Hij pleit voor het samenvoegen van de ministeries van Onderwijs Cultuur en Wetenschappen en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Zo is te voorkomen dat het overheidsbeleid op het gebied van de scholing van werkenden en werklozen verkokerd raakt.
