COLUMN – Groot-Brittannië gaat het gebruik van social media verbieden voor jongeren onder 16 jaar. In Nederland zouden we dit ook heel graag willen, maar dat kan niet door al die asielzoekers. Dit is natuurlijk niet waar, maar volgens sommige partijen kunnen we dit niet vaak genoeg roepen.
Dat we social media niet verbieden in Nederland komt omdat we niet weten hoe we het moeten handhaven. Dat is met veel wetten zo. We hebben het gehad met het verbod op vuurwerk, de leeftijdsgrens bij alcohol en bij het verbieden van drugs proberen we het niet eens meer. Bij alles roepen we: ‘maar hoe gaan we dat handhaven?’
En dan denk ik, nou dat is bij social media heel gemakkelijk. Want, waarom moet de overheid handhaven? Laat de social media-platforms het zelf doen. De overheid hoeft alleen maar de platforms in de gaten te houden en als er te veel minderjarigen op zitten (en te veel is meer dan 0) dan krijgen ze een boete. En bij te veel boete worden ze verboden. Een platform verbieden is namelijk heel gemakkelijk te handhaven. Je hoeft er maar één stekker uit te trekken. Je zult versteld staan hoe snel de platforms overgaan op een strenge leeftijdskeuring.
We hebben vaak een probleem met handhaving. Maar ouders kunnen ook handhaven, toch? Of durven we onze prinsjes en prinsesjes niet meer te corrigeren? En ik weet ook wel: corrigeren mag natuurlijk niet meer. We moeten onze prinsjes en prinsesjes nu belonen. Ik weet de beloning al. Met elke dag dat een kind niet op social media zit, verkleint hij of zij de kans een autist met een angststoornis te worden. Ze hoeven niet meer na te denken of ze wel net zo succesvol, slank en rijk zijn als al die andere mensen op social media. Lijkt me een hele mooie beloning. Scheelt ook heel veel ritalin.
Jacob Spoelstra is columnist/stand-upcomedian. Kijk voor meer informatie op www.jacobspoelstra.nl.
In Groot Brittannië rijden ze aan de verkeerde kant van de weg, hebben ze een eigen munteenheid en gaan ze iets verbieden wat meer waarde heeft dan hun koningshuis. Er is namelijk een keerzijde als we kijken naar een generatie die autodidactisch is door sociale media. Jacob vergeet zijn eigen woorden over de wiskundeleraar voor de klas en op sociale media, elke nadeel heb z’n voordeel. Want niet voor iedereen zijn de sociale media als de spiegel van Neregeb omdat ze al op jonge leeftijd weten hoe de wereld functioneert.
Niet door te handhaven maar door te leren versterk je de intrinsieke motivatie zodat de beloning niet zit in het spiegelbeeld van verwachting. Kritiek als cadeau gaat tenslotte niet om het spiegelbeeld van Narcis in het water maar om de uiting van een eigen mening. Pedagogische vraag is of een verbod op sociale media de ontwikkeling hierin tegenhoudt. Want van spiegel naar raam gaat om het herkennen van manipulatie, verslaving, reclame en groepsdruk. Voor wat betreft laatste wijs ik even op gebruik van sociale media tijdens COVID-19 feestje.
Handhaven en burgerlijke ongehoorzaamheid werden een sociaal experiment, ontzegging van de toegang via de voordeur leidde ertoe dat de achterdeur open ging. Periode was heel leerzaam doordat het raam om de achterkant van de spiegel van Narcis ging. Geen 16 en daarom (officieel) geen toegang maar zodra je oud genoeg bent dan weten we alles al van je via de achterdeur. Want handhaving zonder draagvlak gaat om de intrinsieke motivatie van de poortwachter. Ik begrijp dat Jacob wil dat de identiteit bij de eigenaren van sociale media platformen komt te liggen want hou controleer je de leeftijd?