Hoogleraar Cybersecurity Bibi van den Berg waarschuwt voor een “braindrain” van universitaire cyber experts. Zij zegt: “We hebben in Nederland een flink tekort aan cybersecurityspecialisten. We leiden steeds meer studenten op in cybersecurity. Maar een groot deel vertrekt na de studie naar het buitenland.” Dat er meer mensen nodig zijn staat al jaren buiten kijf. Wij herkennen dit, maar er zijn gelukkig lichtpunten.
Hoogleraar Cybersecurity Bibi van den Berg waarschuwt voor een “braindrain” van universitaire cyber experts. Zij zegt: “We hebben in Nederland een flink tekort aan cybersecurityspecialisten. We leiden steeds meer studenten op in cybersecurity. Maar een groot deel vertrekt na de studie naar het buitenland.”
Dat er meer mensen nodig zijn staat al jaren buiten kijf. Wij herkennen dit, maar er zijn gelukkig lichtpunten.
Lichtpunten
Wij zien weinig in- en doorstroom vanuit universiteiten. Met hogescholen gaat het beter: ieder jaar organiseren we kijkdagen en vullen wij tientallen stageplaatsen in. Hierdoor hebben we een hoge instroom vanuit hogescholen. Ook in het buitenland gaat dit goed. In Malmö hebben wij onlangs 20 stageplaatsen ingevuld met vierdejaars studenten.
Theoretische kaders
Universiteiten zijn op onderzoek gericht. Cybersecurity is echter een praktische aangelegenheid. Bedrijven hebben behoefte aan veilige netwerken, detectie en respons. Het werk is vaak hands-on en vereist een grote praktische kennis. Dat sluit goed aan bij hogescholen.
Groeikansen
Maar ook de behoefte aan universitair talent groeit. “Cyber” wordt een directieprobleem. In de pers schudden experts het hoofd als directies “weer eens de plank misslaan”. Maar directies hebben meer aan hun hoofd: verzuim, Cao’s, Europese richtlijnen, jaarverslagen, winst en concurrentie. Juist daarom is er behoefte aan de vertaalslag. Wij moeten directietaal leren spreken. Daar kunnen universitair geschoolden in helpen.
LUISTER BNR: ‘JUIST BEHOEFTE AAN UNIVERSITAIR GESCHOOLDE CYBERSECURITY-SPECIALIST’
Gouden kooi
Van den Berg stelt dat men in het buitenland meer verdient. In een markt waar de vraag groter is dan het aanbod, zal dit een uitdaging blijven. In San Francisco verdienen mensen twee keer zoveel als in Nederland en iedere Europese twintiger kan overal werken. Ook in Nederland wordt er stevig geconcurreerd door op te bieden op starters. Door het leenstelsel in Nederland is het aanlokkelijk om zo snel mogelijk de hoge studieschuld af te lossen.
We moeten studenten echter behoeden voor een gouden kooi. Eenmaal daar in, is je salarisgroei lager. Als je iets anders wilt, is er druk om je je kunstje te laten herhalen. Naar een ander bedrijf stappen wordt lastig, tenzij je een salarisverlaging accepteert. Je komt in een vicieuze cirkel terecht.
Ons advies: vermijdt dit. Start op een plek waar je jezelf ontwikkelt. Geld verdienen doe je met je volgende baan. Als er ruimte is voor ontwikkeling, verdieping en verbreding, bouw je een carrière op. Voor universitairen geldt dat zij meer hands-on werk zouden kunnen doen, omdat dit een geweldige basis geeft.
Nederlandse bedrijven
Gaan Nederlandse bedrijven dan geheel vrijuit? We kijken nog teveel naar opleiding in plaats van talent. Zeker bij schaarste. Bedrijven zullen de bal op moeten pakken en moeten investeren:
- Bijdragen aan het curriculum op HBO en WO-niveau
- Deeltijdopleidingen starten waarbij de student werkt en een opleiding krijgt
- Internationale bedrijven moeten zorgen voor een dynamisch relocatie systeem. Deze generatie wil de wereld zien.
We kunnen zo actuele kennis garanderen. Ook krijgen studenten direct een contract voor onbepaalde tijd en een prima salaris. Wij helpen elkaar op weg naar een win-win situatie op basis van wederzijds vertrouwen.
Het gat tussen benodigde kennis en opleidingen zal groter worden. Disruptieve manieren van opleiden, binden en boeien zullen dus aangeboord moeten worden.
Ten slotte
Maar zelfs als wij alle Nederlandse cyber studenten vasthouden, zijn het er niet genoeg. Wij moeten ons onderscheiden. Dat geldt voor universiteiten, hogescholen, bedrijven en de overheid. Lukt het niet met budget, dan met creativiteit en karakter.
Dus moeten wij de schouders niet laten hangen en inzetten op kwalitatieve samenwerking tussen bedrijfsleven en educatie. Iets dat de hogescholen van Nederland al langer weten.
Nederland is het waard.
