Bijeenkomsten van gebruikersverenigingen zijn altijd leerzaam, ook voor IT-journalisten. Hier discussiëren bedrijven die hun geld in bepaalde producten hebben gestoken over de problemen die ze in de praktijk van alle dag tegen komen. Leveranciers krijgen op hun beurt een gevoel waar knelpunten liggen en hoe ze hun producten moeten afstemmen op wensen van klanten. Gebruikersverenigingen als forum, waar zowel de klant als de leverancier waardevolle informatie vindt.
Voorwaarde is wel dat klanten volwassen genoeg zijn om duidelijk hun wensen te formuleren. Duidelijk over wat ze vinden van de producten en duidelijk over wat ze in de toekomst zouden willen.
Dat sommige gebruikersverenigingen nog een lange weg te gaan hebben, werd mij duidelijk toen een van onze verslaggevers de voorzitter van een van de gebruikersverenigingen van Computer Associates (CA) probeerde te benaderen. Hij wilde wel praten, maar dan anoniem en dat nog het liefst via de marketingafdeling van CA. Zijn reactie verried angst voor de leverancier. Op deze wijze is deze gebruikersvereniging niet veel meer dan een verlengstuk van de marketingafdeling – trouw luisterend naar his masters voice. Het is zeker geen volwassen klankbord waar gebruikers onderling leren van hun ervaringen, met het doel IT-toepassingen beter te laten werken.
Ik vraag mij ernstig af wat het nut hiervan is. Immers de leverancier steekt veel sponsorgeld in deze vereniging, waar het geen duidelijke mening voor terugkrijgt, en voor de gebruikers is het tijdsverspilling, omdat van een kritische uitwisseling van ideeën geen sprake is. Zonde van de tijd en het geld.
