Bestaat tape nog? Jazeker, net als bijvoorbeeld mainframes en Unix-systemen. Tape was, is en blijft een kosteneffectief medium voor grote backups. De gemiddelde pc-gebruiker zal wijzen op de rappe capaciteitsgroei van harde schijven, nu zo’n 160 GB, de beschikbaarheid van betaalbare cd-herschrijvers en de introductie van dvd-(her)schrijvers. Tape is niet meer nodig, luidt de conclusie.
Automatiseerder daarentegen weten dat de grotere harde schijven tape juist nodiger maken. Schijven zijn minder betrouwbaar en relatief duurder dan tapes. Cd’s en zeker dvd’s zijn te duur en bieden te weinig opslagruimte als backup-medium. Bovendien zijn zelfs de gigabytes van dvd-schijven niet genoeg; een beetje installatie vergt meer ruimte. Denk maar aan de terabytes waar producenten van opslagsystemen mee pronken.
Daarnaast zijn er applicaties die continu data opvragen, wegschrijven en overschrijven. De tijd dat it-systemen ’s nachts stillagen omdat het bedrijf dan ook gesloten was ligt achter ons. Een backup dient dus dynamisch te kunnen gebeuren. Uit deze en veel andere praktische vereisten vloeien behoeften voort waar hardwareleveranciers op inspringen. Toegegeven, het is geen markt die in de schijnwerpers staat, maar wel één met ont- en verwikkelingen.
Dit bleek al enkele maanden terug toen een groep it-leveranciers de open technologie LTO (Linear Tape Open) introduceerde. Dit als opvolger én tegenhanger voor het veel toegepaste DLT (Digital Linear Tape) van het marktdominante Quantum. Deze tapeleverancier, die met SuperDLT op de proppen komt, is nu verwikkeld in een juridisch conflict met Imation. Die opslagfabrikant beschuldigt Quantum van het maken van prijsafspraken, het vormen van een officieus tape-kartel en andere monopoliepraktijken. Volgens Quantum is Imation verbitterd omdat diens producten niet door de DLT-test zouden komen. Imation stelt weer dat dit een complot van Quantum zou zijn. Kortom, tape leeft en is inzet van een levendige strijd.
