Fred van der Molen beschouwt en becommentarieert het ict nieuws van de afgelopen week. Met deze keer: Hoe breng je rfid-chips tot zwijgen? Waar zijn de nieuwe features? Geef eens een voorbeeld van spyware?
Hoe breng je rfid-chips tot zwijgen?
… dertig seconden in de magnetron. We staan aan de vooravond van de introductie van rfid-chips. Deze ‘radio frequency identification’ – sinds kort Auto-ID genoemd – werkt met radiochips ter grootte van een flinke zandkorrel. Ook ons eigen Philips maakt ze, onder de naam I-code: data, antenne en zendapparatuur, alles op een enkele chip. Ze kunnen worden ingebracht in verpakkingen, kleding, bankbiljetten, beesten en … mensen. 2005 lijkt het jaar van de doorbraak te worden. Vanaf dat jaar willen tenminste het Amerikaanse ministerie van Defensie en Wall Mart – de grootste kruidenier ter wereld – hun leveranciers gaan verplichten hun producten te voorzien van deze chips. Auto-ID, de slimme opvolger van de barcode, maakt ‘intelligente schappen’, automatisch voorraadbeheer, automatische kassasystemen en talloze nieuwe beveiligings- en marketingtoepassingen mogelijk. Consumenten kunnen straks op topsnelheid met hun volgeladen kar langs de kassa spurten. Gestolen kleding wordt ook na een jaar nog als zodanig herkend, poezenluiken gaan alleen open voor de kat des huizes en criminelen zien op meters afstand hoeveel geld voorbijgangers in hun portemonnee hebben. Reuze handig, allemaal.
Auto-ID gaat er dus wel komen, ondanks de privacy-dilemma’s die ermee gemoeid kunnen gaan: zou je gevangenen kunnen dwingen zo’n chip te laten implanteren? Wil je door een reclamezuil persoonlijk worden aangesproken omdat je een Benetton-jas draagt? Veel bezwaren komen voort uit het feit dat de chips lastig definitief zijn uit te zetten. Daar is een oplossing voor: even in de magnetron. Ik zou er in de winkel op staan.
Waar zijn de nieuwe features?
… ssstt, niet over praten. Vorige week was ik bij de presentatie van de nieuwe Microsoft Office. Heel vervreemdend. Ik ging er eens ouderwets voor zitten om me de pakweg 762 verbeteringen te laten demonstreren. Heerlijke bijeenkomsten altijd, en als het demonstratiesysteem nog een keertje vastloopt kan het helemaal niet meer stuk. Maar niks. De verkoper van dienst probeerde zichzelf te overtreffen met een betoog over productiviteitstoename, belangrijke onderzoeksgegevens, beter samenwerken, veiliger werken en integratie met serverapplicaties. En om de ernst van de nieuwe koers helemaal duidelijk te maken werd daarna ruim baan gemaakt voor klanten.
Tja: Business as unusual. Wat is er in godsnaam met Microsoft aan de hand? Heeft de jarenlange kritiek op het bedrijf dan toch zijn werk gedaan? Vindt Microsoft nu zelf ook dat het zich teveel heeft toegelegd op overbodige nieuwe ‘features’ in plaats van zich te bekommeren om beveiliging en andere echte ‘business issues’. Microsoft lijkt zich wel te schamen voor al die prachtige verbeteringen die ik nu gaandeweg ontdek. Ze hebben ze er natuurlijk wel ingestopt, maar er mag niet meer over worden gesproken. Stel je voor dat zuurpruimen als Martin Healey het ontdekken. Beginnen die weer te zeuren dat Word hopeloze software is omdat er tevéél mee kan. Wat een onzin. Sta op, Microsoft. Eigen features eerst!
Geef eens een voorbeeld van spyware?
… ehh, ik mag geen namen noemen. Hebt u last van hinderlijk opfloepende reclameboodschappen tijdens het surfen? Dikke kans dat u geïnfecteerd bent met spionagesoftware van Gator. Herstel: ‘adware’ van Gator. Want het ergerniswekkende Gator gaat iedereen vervolgen die het woord Spyware in de mond neemt in relatie tot het bedrijf. Gator vraagt immers toestemming aan de gebruikers om zich te nestelen op hun systemen. Alleen weet niemand dat. Gator lift namelijk mee met gratis programmatuur als Kazaa. In de kleine lettertjes van de aan te vinken licentieovereenkomst staat inderdaad een verwijzing naar Gator. Maar ja, wie leest dat? Die zogenaamde toestemming is dan ook het belangrijkste verschil met echte ‘spyware’. Gator verzamelt gegevens over surfgedrag en zoekt daar passende reclameboodschappen bij. Maar legaal of niet, het blijft een stiekeme gluurder.< BR>
Fred van der Molen beschouwt en becommentarieert het ict-nieuws van de afgelopen week.
