Er was eens een prins die bij het uitvoeren van zijn gewichtige taken soms twee getallen met elkaar moest vermenigvuldigen. Door zijn slordigheid was hij zijn rekenmachine echter nogal eens kwijt. Op een mooie dag had hij een lumineus idee. Al jaren had hij een pc op zijn bureau staan om te mailen met de prinses. Die pc was uiteraard te groot om kwijt te raken, dus vroeg hij zijn persoonlijke lakei een computerprogramma te schrijven om twee getallen met elkaar te vermenigvuldigen.
Deze lakei had tijdens zijn opleiding ooit een cursus Pascal gehad en stortte zich direct op zijn taak. Na een uurtje fröbelen, was het programma klaar. Hij noemde het programma X en het bestond slechts uit vier regels code. Toen de prins het programma zag, was hij dolgelukkig. Hij hoefde slechts X in te tikken gevolgd door de twee getallen.
Uiteraard leefde de prins nog lang en gelukkig. Totdat de boze it-manager van het koninklijk huis langs kwam. Hij had gehoord dat de prins een programma had dat cruciaal voor zijn werkzaamheden was. Toen de prins dat beaamde, vertelde de it-manager hoe gevaarlijk zo’n losstaand programma wel niet was. Wie verzorgt het onderhoud, wie doet de back-ups? Hij zou het wel onder zijn beheer nemen. De overrompelde prins stemde daarin toe.
Na het programma een dag bekeken te hebben, besloot de it-manager het programma te laten herschrijven in Java, omdat dat de standaardtaal was binnen het koninklijk huis. Er moesten ook allerlei controles geïmplementeerd worden om bijvoorbeeld te bepalen of de gebruiker echt wel cijfers intikt en niet letters. Besloten was een Java-klasse voor ingevoerde getallen te definiëren waarin de controle één keer opgenomen zou kunnen worden. Hiermee groeide het programma naar vijftig regels code.
Nadat het programma enkele weken in haar nieuwe vorm draaide, keek de afdeling beheer ernaar. De conclusie was dat er niet werd voldaan aan de naamgevingregels. Code in het programma werd aangepast en zijn naam werd veranderd in Prog_man_X. De prins zelf was hier niet zo blij mee. Hij vroeg zijn lakei weer om een nieuwe programma te ontwikkelen waardoor hij alleen X hoefde in te tikken; dat nieuwe programma zou achter de schermen Prog_man_X aanroepen. Maar hij mocht aan niemand vertellen dat dat nieuwe programma bestond. Iedereen in het paleis was weer gelukkig.
Toen kreeg de beveiligingsafdeling lucht van het programma. Die keek ernaar en stelde diverse verbeteringen voor. Ten eerste moest er een log-in-scherm komen waarin de prins zijn gebruikersidentificatienummer en wachtwoord moest intikken. Want stel je voor dat iemand van buiten het paleis zijn handen kon leggen op dit uiterst belangrijke computerprogramma. Tevens moest er gelogd worden; telkens wanneer een gebruiker het programma startte, moest er in een database weggeschreven worden dat die gebruiker op dat moment het programma had gebruikt. Het motto was: ‘logging is altijd goed voor auditing’.
Om de koppeling met een database te maken, moest er door een specialist wel een object-relationele ‘mapping’ gecreëerd worden. Hiermee konden Java-objecten in de databaseserver opgeslagen worden.
Het programma groeide naar driehonderd regels code.
Omdat er nu een database bij betrokken was, werd besloten de volgende versie binnen een Java-applicatieserver te laten draaien met gebruikmaking van Enterprise Javabeans. Resultaat: vierhonderd regels code.
Nadat de gehele it-afdeling naar een intensieve cursus ‘Extreme programming’ gestuurd was waarin het onderwerp ‘refactoring’ uitgebreid besproken werd, besloot de it-manager dat het ‘bedrijfs’-kritische programma Prog_man_X ook gerefactored moest worden. Dat duurde uiteindelijk enkele weken, maar iedereen was vervolgens wel heel tevreden met het resultaat. Het programma was gegroeid naar vijfhonderd regels code.
Toen er enkele jaren later een nieuwe it-manager werd aangesteld, besloot deze om over te gaan op standaardpakketten. Prog_man_X werd uitgefaseerd en er werd een pakket aangeschaft. Omdat dit het eerste standaardpakket was voor deze it-afdeling, duurde de implementatie enkele maanden.
Ondertussen had de prins aan zijn lakei gevraagd dat programmaatje opnieuw te schrijven. En hij gebruikt het al jaren, maar dat is hun geheim.< BR>
Rick F. van der Lans is onafhankelijk adviseur, een internationaal bekend spreker en auteur van diverse boeken, tevens gespecialiseerd in softwareontwikkeling, datawarehousing en internet.
