Wijzigingen aan de ict-infrastructuur kunnen nog steeds tot gigantische problemen leiden, juist in de telecomsector. Vaak zijn het de geplande aanpassingen die onverwachts en onbedoelde verstoringen veroorzaken. Je kent het wel ‘links wordt aan een schroefje gedraaid en rechtsboven gaat een lampje knipperen’. Ogenschijnlijk niets met elkaar te maken, maar toch… Als een telco-operator een wijziging doorvoert en er zit een fout in, dan zitten jij en ik thuis zonder IP-telefonie, internettoegang of e-mail. Ook de businessklanten kunnen dan hun business niet meer goed runnen omdat vpn-connecties naar corporate headquarters het niet meer doen en kritische business applicaties out-of-sync raken.
Dit zijn vaak de lastigste zaken om op te snorren omdat oorzaak en gevolg niet direct voor de hand liggen. Men gaat altijd op zoek naar wat er kapot is maar er is niet altijd iets kapot gegaan. Ook gaat er vaak veel tijd verloren met het zoeken naar de oorzaak van een probleem om dat door de ruis van alle bijzaken het overzicht verloren gaat. Al helemaal als diegene die het probleem mag onderzoeken en uiteindelijk oplossen niet verantwoordelijk is geweest voor de wijziging.
‘Change control', het blijft een mooi maar onderbelicht fenomeen en heeft al veel ict-managers tot wanhoop gedreven. Is het ontbreken van een goed proces rondom change-control of het onderschatten van de noodzaak ervan binnen veel bedrijven nu juist het geen wat tot de ellende bij draagt?
Het antwoord hierop is (er zijn altijd uitzonderingen) kortweg ‘neen'. Het is juist de problematiek rondom het borgen van het change-control proces in de dagelijkse operatie die de boosdoener is. Het zorgen dat de operatie het change-control proces daadwerkelijk volgt en gebruikt als houvast in de veranderingen die noodzakelijk zijn tijdens de dagelijkse operatie. Aan de andere kant, als we de zaken te strak aan banden leggen dan kan de operatie niet meer ad-hoc op zaken inspringen als de business in gevaar dreigt te komen.
Afijn, tijd om het spreekwoordelijke tij maar eens te keren en eens te kijken naar de mogelijkheden in plaats van de onmogelijkheden. Sinds enige tijd is er technologie op de markt die in staat is om problemen in de infrastructuur te identificeren als ‘root-cause' probleem en vervolgens automatisch te correleren met wijzigingen, die terecht of onterecht zijn doorgevoerd aan de infrastructuur. Deze nieuwe aanpak zorgt voor een snelle identificatie van wat er moet gebeuren om het probleem op te lossen, zorgt voor een automatische back-up van de gemaakte en te maken wijzigingen (op basis van policies) en staat de flexibiliteit toe die netwerkengineers nu juist willen, namelijk gebruik kunnen blijven maken van de alom geliefde ‘command line interface' (CLI).
CLI is nog steeds de meest gebruikt tool om even snel een aanpassing te doen… Tja, en dat is nu precies datgene waar de grote pijn vandaan kwam. Maar ja, voordat een dergelijk nieuwe technologie daadwerkelijk overal is doorgedrongen en is ingezet, zullen er hier en daar nog wel wat lampjes gaan knipperen, vrees ik…
Mario Robers
Solution Strategist bij CA
