In het schrijversvak bestaat de uitdrukking: ‘kill your darlings’. Soms heb je iets geschreven dat zó mooi is dat je er helemaal verliefd op bent geworden, maar dat vervolgens niet in het geheel van de tekst blijkt te passen. Terwijl je het verhaal probeert te verbeteren houd je krampachtig vast aan die prachtige zinnen. Ook in het schrijven van mijn columns kom ik dit regelmatig tegen. Er zit meestal maar een ding op: dumpen, die schatjes.
In de wereld van de ict zie ik ook regelmatig schatjes die te laat bij het grof vuil zijn gezet. Zo beginnen veel bedrijfskritische applicaties hun leven als opgevoerde spreadsheets die te laat worden vervangen. Berucht zijn in dit verband ook Microsoft Access toepassingen. Leuk voor een ‘proof of concept', maar als er meerdere gebruikers belangrijk werk mee doen wordt het toch tijd voor een echte database. Daar komt het dan niet altijd van, …tot het te laat is.
Enkele jaren geleden richtte ik voor een klant een extranet in, zodat hij beter met leveranciers en afnemers kon communiceren. We keken gezamenlijk naar diverse commerciële en public domain softwareoplossingen. Toch kozen we op dat moment voor maatwerk. De leverancier daarvan had een aantal modules liggen die hij goedkoop aan elkaar kon klikken, en die precies deden wat wij op dat moment wilden. Voor dat bedrag konden we nog niet eens een begin maken met een pakketselectie.
Niet lang daarna kwamen de eerste verzoeken tot functionele uitbreiding. Om die te realiseren was maatwerk softwareontwikkeling nodig. Toen werd het al duurder, maar het was zo'n mooi systeem, iedereen was er verliefd op, dus hup daar gingen we weer. Een paar maanden later, hup nog meer maatwerk.
Op een dag kwam echter het moment dat we moesten vaststellen dat we zelf een contentmanagementsysteem aan het bouwen waren, maar dat het niet beter en zeker niet goedkoper zou worden dan wat je inmiddels op de markt kon krijgen. Dat was het moment waarop we ons eigen geliefde maatwerk, weliswaar met pijn in het hart, hebben gedumpt.
