Het e-mailverkeer in een bedrijf kan een indicator zijn voor een nakend onheil in die onderneming. Dat blijkt uit een Amerikaanse studie die New Scientist publiceert.
Nadat de Amerikaanse energiereus Enron eind 2001 finaal tegen de grond kwakte, legden onderzoekers de hand op de logbestanden van de e-mailboxen van ongeveer 150 senior-personeelsleden. De onderzoekers van het Florida Institute of Technology in Melbourne hadden de handen meer dan vol met het analyseren van de logbestanden met 517.000 e-mails die naar ongeveer 15.000 werknemers verstuurd werden tijdens de laatste 18 maanden van Enron.
Eerst werden enkele mijlpalen gedefinieerd zoals het ontslag van ceo Jeffrey Skilling in augustus 2001. Vervolgens werd nagegaan hoeveel e-mails precies verzonden werden en welke groepen de boodschappen uitwisselden in de periode tussen die verschillende mijlpalen. De eigenlijke inhoud van de e-mails werd voor alle duidelijkheid niét bekeken.
Dat momenten van crisis voor een verandering in de communicatiepatronen zorgen, verbaasde de onderzoekers niet. Maar verrassend is wel de vaststelling dat de grootste veranderingen optraden ongeveer een maand voor de bom pas echt barstte; bijvoorbeeld het vormen van e-mail ‘kliekjes’ – groepen waarin ieder lid met ieder ander lid contact heeft via mail. Een maand voor de neergang van Enron waren er 800 ‘kliekjes’ tegenover 100 in de maanden ervoor. Bovendien werd er duidelijk meer ‘intern’ in die kliekjes gemaild, zonder dat die boodschappen naar andere werknemers gingen. Mensen plooien – naarmate de stress in het bedrijf oploopt – blijkbaar alsmaar meer terug op de collega’s die ze écht vertrouwen.
Volgens de onderzoekers is de kans groot dat analyse van e-mailverkeer zelfs kan resulteren in een vroeg ‘waarschuwingssignaal’ voor nakend onheil in een bedrijf. Maar om die stelling helemaal hard te kunnen maken, is aanvullend onderzoek nodig. En dat wordt moeilijk, want daarvoor zou de eigenlijke inhoud van de e-mails moeten doorzocht worden.
