Microsoft kreeg, na een aanvraag in 2004, begin deze maand een patent op een “tektsverwerkingsdocument in een ‘native’ xml-bestandsformaat”, goed voor potentieel brisant juridisch steekspel.
Het patent ‘7,571,169’ (je kan het hier opzoeken) voorziet in de mogelijkheid een tekstverwerkingsdocument te creëren met alle mogelijke formatteringsinformatie, gekoppeld aan een XSD (XML Schema Definition), zodat een ander systeem zonder de oorspronkelijke tekstverwerkingssoft het document kan manipuleren.
Zo gesteld slaat dit patent op zo goed als elk tekstverwerkingsdocument geproduceerd met software die voorziet in opslag in een xml-bestandsformaat. Dat geldt natuurlijk voor documenten in Microsofts eigen ooxml-bestandsformaat (waarvan het gebruik vrijelijk wordt toegestaan door Microsoft), maar ook voor xml-documenten gecreëerd door andere tekstverwerkers, zoals natuurlijk OpenOffice, de obligate concurrent van Microsofts kantoorpakket Office.
De vraag is dan ook hoe een en ander verder zal verlopen. Microsoft kan in eerste instantie een oogje dichtknijpen en/of op een of andere wijze het gebruik ervan toestaan, maar het wel als een mogelijke stok achter de deur houden. Dat heeft het bedrijf in wezen al gedaan met ooxml, onder zijn Open Specification Promise (een uitdrukkelijke toezegging van Microsoft om gebruikers van een reeks specifieke technologieën niet te vervolgen wegens patentinbreuken, gepubliceerd in 2006). Ooxml doorliep overigens de ECMA- en ISO-standaardizeringsprocessen. Anderzijds zou het inderdaad kunnen worden aangewend in een ‘fear, uncertainty & doubt’ (FUD) strijd tegen gebruikers van concurrerende software. Het lijdt geen twijfel dat de gebruikelijke Nemesis van Microsoft – de Europese Commissie – hier wel eens bijzondere aandacht zou kunnen aan besteden.
Overigens stellen de eerste commentaren ook nu weer vragen bij de bevreemdende praktijken van het Amerikaanse patentwezen. Xml en afgeleiden zijn immers al jaar en dag open standaarden en dit patent lijkt daar wel mee in tegenspraak. In Groot-Brittannië merkte een commentator op een nieuwsstukje zelfs op dat hij in 2000 al gelijkaardig werk had gepubliceerd, wat dus een voorbeeld van ‘prior art’ (een implementatie van het gepatenteerde idee voor het tijdstip van aanvraag) zou kunnen zijn. Het toekennen van patent zal in ieder geval opnieuw koren op de molen zijn in het debat rond de bijzonder omstreden initiatieven inzake Europese wetgeving over softwarepatenten.
