Jarenlang reisde Richard Giezen dagelijks vanuit zijn woonplaats Norg (in de buurt van Assen) naar het midden van het land om te werken. Op zijn cv prijken onder meer functies bij Codis, Pluz, Ingram Micro en Digihuis. Toen hij het reizen beu werd, besloot hij een eigen bedrijf te beginnen in het noorden van het land. In september 2007 zag Blencom het levenslicht, een automatiseerder die zich richt op bedrijven met twintig werkplekken of meer.
Je hebt een algemene middenstandsopleiding gedaan. Waarom heb je daarna gekozen voor de it-sector?
Tja, waarom was dat? Voor hetzelfde geld had ik makelaar kunnen worden, om maar eens iets te noemen. Ik kon aan de slag bij Jonkers Data en vond de it wel een goede keuze. En daar sta ik nog steeds achter.
Waar zou je nooit willen werken?
Bij welke overheidsinstelling dan ook. Ik zou geen ambtenaar willen zijn. Dan moet je allerlei vaste processen volgen. Dat duurt mij echt te lang, hoor, daar ben ik de persoon niet voor. Overal waar ik gewerkt heb, bij Codis, Pluz, Ingram Micro, heb ik heel erg de vrije hand gehad. Die geef ik mijn werknemers ook. Ik loop niet als een dictator door het pand.
Wat neem je altijd mee naar een eerste afspraak?
Naast een grote smile op mijn gezicht, een glossy magazine waarin klanten kunnen lezen wie wij zijn en hoe wij werken.
Wie heb je het laatst zakelijk aan de telefoon gehad?
Henk Eising, de directeur van FC Emmen. We zijn co-hoofdsponsor van die club. Het is ideaal dat de wedstrijden in de Jupiler-league op vrijdagavond gespeeld worden, want daardoor gaan relaties graag een keertje mee kijken. Het weekend reserveren veel mensen toch voor hun gezin.
Wat is je grootste zakelijke misser?
Dat ik anderhalf jaar gewerkt heb bij het inmiddels failliete Digihuis; dat is zonde van mijn tijd geweest. Die tijd had ik kunnen steken in het opbouwen van Blencom. Dan had ik anderhalf jaar langer kunnen draaien voor de crisis begon en had het gras nu hoger gestaan.
Wat is het grootste probleem van de ict?
Dat de eindgebruiker veel zaken te complex voorgeschoteld krijgt. Er wordt gesmeten met Engelse kreten, waardoor klanten niet begrijpen wat ze nodig hebben. Nu wil de gemiddelde mkb’er dat overigens ook niet snappen; het moet gewoon werken.
Hoeveel uur per week werk je?
Dat houd ik echt niet bij, hoor. Genoeg. Ik maak lange dagen, ben altijd met mijn bedrijf bezig.
Heb je dan wel tijd voor hobby’s?
Mijn hobby valt gelukkig heel goed met zakendoen te combineren. Ik ben een fanatieke golfer, speel minstens een keer in de week. Vaak samen met een klant of leverancier. Ik ben ook lid van twee golfclubs voor ondernemers. Dat is heel handig om mijn bedrijf op de kaart te zetten.
Wie is je grote voorbeeld?
Ik heb veel waardering voor Richard Branson. Die man kijkt verder dan een ander en waagt af en toe een gok. Op marketinggebied doet hij soms gekke dingen, dat inspireert me. Zo hebben we vorig jaar een groot golftoernooi georganiseerd. Er zijn niet veel starters die zoiets aandurven, maar wij wel. En het was een succes.
Heb je veel zakelijke vijanden?
Nee. Natuurlijk zijn er heus wel mensen met wie ik niet zo goed kan opschieten. Zoiets voel je aan en in dat geval stuur ik liever een ander naar die klant. Je komt elkaar altijd weer tegen. Zo heb ik een tijdje weinig contact gehad met Milfred Hart, nadat ik van Pluz naar Ingram Micro was gegaan. Maar nu spreek ik hem weer geregeld omdat ETC mijn eerste leverancier is.
