Scrum als ideale pijnstiller

Als it-directeur zit je met regelmaat in een onmogelijke positie, want kosten, hoge eisen aan kwaliteit om maar geen ‘mislukt it-project’ te krijgen en veranderende behoeften dwingen tot flexibiliteit. De vraag is alleen hoe geef je dat vorm.

Er is geen gebrek aan tegengestelde belangen. Ict moet inhoudelijk perfect draaien, want de voorbeelden van Belastingdienst, politie en OV-chipkaart schrikken af. Het publieke geheim is dat ook in de private sector dit soort problemen spelen. Een beetje cio wil dus goed de vinger aan de pols houden. Daarbij is ook oog voor veranderende omstandigheden belangrijk. Wie had durven dromen dat tablets zo snel geadopteerd in het dagelijks leven zouden worden? Flexibiliteit of Agility is dus een must.

Aan de andere kant blijven bedrijven en maatschappij ict als een kostenpost zien en die visie zal niet snel veranderen. Sterker nog, dat budgetten bij de meeste bedrijven de komende jaren onder druk zullen blijven staan, lijkt wel zeker te zijn. Toch kunnen we niet zonder en dat merken we inmiddels weer op de arbeidsmarkt waar de eerste tekorten weer beginnen te ontstaan. Dat dit niet goed is voor de kosten kan iedereen bedenken.

Scrum

Voor mij is dit speelveld niet anders, want mijn klanten verwachten een antwoord op de problemen. Met nearshoring mag je dan wel een antwoord bieden op kosten en met ervaren academisch geschoold personeel mag je dan wel de kwaliteit waarborgen, toch is dat geen antwoord op de overige vragen. Om dat antwoord wel te krijgen heb ik fors geïnvesteerd in Agile Development en werk al enige tijd met Scrum.

Het prettige daarvan is dat ontwikkeling wordt opgedeeld in kleinere, overzichtelijke projecten van zo'n twee tot vier weken. Dit geeft dus een antwoord op al die onderzoeken die keer op keer uitwijzen dat grote projecten mislukken door een gebrek aan overzicht. De stappen zijn ook iteratief, waardoor het hele Scrum-proces ook vertrouwd is.

Maar misschien is het prettigste nog wel dat de relatie met de klant nauw is, omdat deze binnen het Scrum-proces een rol heeft en bij korte overleggen (digitaal) aanschuift. Dit helpt met het vinger aan de pols houden, terwijl meteen wordt voorkomen dat in valkuilen wordt getrapt. Ook is er opeens ruimte voor veranderingen, zodat het eindresultaat goed aansluit bij de echte wensen. Scrum helpt dan ook vooral zaken goed beheersbaar en flexibel te houden, terwijl je procedures toch goed borgt.

Niets is volledig zaligmakend dus ook Scrum niet, maar ik merk in de dagelijkse praktijk wel dat goede methodieken wel helpen. De worsteling met projecten die volledig uit de hand lopen, oplossingen die achter de feiten aanlopen heb ik niet. Dat neemt veel van de pijn voor een cio, die vaak tussen wal en schip zit, weg. Het is net een pijnstiller, die stilt tijdens de operatie terwijl de klant als patiënt volledig bij bewustzijn is.