Byod in de praktijk getest

In eenvoudig lijkende procedures als het wisselen van een telefoontoestel kwam ik op verschillende momenten wantrouwen tegen. Van de telecomprovider, van de leverancier, van eigen collega's. Het wordt niet zo uitgesproken, maar het hindert wel het troubleshootingsproces. Bring your own device in de praktijk getest. Zorg, dat je oude toestel nog werkt.

Ik besloot na jaren tobben met één van de goedkopere modellen van de baas iets moois voor mezelf te kopen. Het werd een iphone 5s, op dat moment een van de mooiste toestellen in de winkel. Bring your own device (byod) in levende lijve. Als brenger van de moderne boodschap zou ik er zelf aan geloven.

De bedrijfsregeling voorzag erin, maar ook weer niet. De servicedesk wilde maar al te graag mijn toestel bestellen, maar wel tegen een veel hogere prijs. Als zuinige Nederlander kon ik dat zelf veel beter.

Het toestel was er zo, maar accepteerde de simkaart niet. Een rondje langs Apple en verschillende telecomproviders bracht twijfel. Had ik een illegaal toestel gekocht? Is het anti-diefstal slot geactiveerd? Iedereen was vriendelijk, maar liet niets los. Collega’s doen ook een duit in het zakje. ‘Hij staat niet op de gestolen lijst, maar dat zegt niet zoveel.’ Verschillende partijen willen het slot wel kraken, maar is dat wel de weg?

De leverancier stelde voor het toestel om te ruilen. Krijg ik er dan wel een terug? De stemming wordt wat knorrig en ik stuur het toestel terug. Ongeveer op hetzelfde moment laat de leverancier weten, dat het vervangende toestel onderweg is en dat hij de verzendkosten terugstort. Het vertrouwen van de familie op de goede afloop is inmiddels tot het nulpunt gedaald.

Het nieuwe toestel werkt, maar nog niet als telefoon. Het activeren van de sim lukt niet binnen het kwartier, dat er voor staat. Nog maar eens proberen en dan de provider gebeld. Na twee pogingen de kaart te activeren, wordt me verteld, dat ik dat niet mag aanvragen. De contactpersoon die dat wel mag, is totaal in verwarring en verwijst me naar de contactpersoon bij onze telefoniezuster. Die viert intussen Pasen. Na anderhalve week is er nog steeds geen contact.

Een nieuwe week met nieuwe kansen. De telecomzuster meldt al snel, dat een telefoonnummer niet twee keer aan dezelfde simkaart gekoppeld mag worden. Waarom niet? Dan maar een nieuwe kaart aangevraagd. Weer twee dagen verder.

Op donderdagmorgen komt het allemaal bij elkaar. Ik kan gewoon zelf de simkaart omzetten en het toestel meldt dat er verbinding is met de provider. Wat een plezier met al die mooie functies. Wat een genot kraakvrij te bellen. Wat een vertrouwen in mijn eigen keuze.

Ik zoek intussen een beschermhoesje uit. Een toestel dat zoveel (moeite) gekost heeft, wil je niet zomaar kwijt door een ongelukje.