Jonge software developers verkeren in een luxe positie bij het 'kiezen' van een (nieuwe) werkgever. Er wordt hen gouden bergen beloofd. Maar waar is de focus op inhoud en kennisontwikkeling?
Het was januari 1997. Ik was net afgestudeerd van de HTS Electrotechniek. Trots als een pauw op mijn ingenieurstitel én die dikke 9 voor mijn afstudeeropdracht bij – toen nog – Philips Semiconductors, ging ik op zoek naar een job. Maar dat viel nog niet mee. Philips had een aannamestop en van recruiters hadden we nog niet gehoord. Het waren vooral de Ingenieursbureaus (ook al zo’n verouderde term) waar je je sollicitatiebrieven naartoe stuurde. Ik weet nog dat ik best wel wat afwijzingen op de deurmat heb gevonden. ‘Probeer het nog eens over een paar jaar.’ ‘Geen aantoonbare ervaring.’ Mijn eerste keus – een ict-bureau in de buurt van Eindhoven – bleek uiteindelijk een wurgcontract te bieden wat zou betekenen dat ik de rest van mijn leven niet meer met andere bedrijven mocht praten (bij wijze van spreken).Uiteindelijk kwam ik bij een producent van printers en scanners in Venlo terecht.
Spoelen we de tijd een stukje (oké, een decennium) vooruit dan hoort men verhalen over sollicitatiegesprekken die plaatsvinden bij autodealers (kunt u meteen uw handtekening zetten en in een nieuwe auto wegrijden), kennismakingsgesprekken in het buitenland en soortgelijke extravagante methoden. Voor een schoolverlater met een ict-achtige opleiding liggen de jobs voor het oprapen. Sommige bedrijven en recruitmentbureaus beginnen de studenten al vanaf hun eerste jaar te spammen. Sterker nog, het daadwerkelijk afronden van een it-studie hoeft niet eens meer als je kijkt naar de vele talenten die al vroeg een eigen startup beginnen en/of stoppen met studeren.
Ik kan me zo voorstellen dat het voor een aankomende softwareontwikkelaar een onmogelijke taak is om het kaf van het koren te scheiden. Alle bedrijven beloven gouden bergen, super interessant werk en claimen de beste mensen in dienst te hebben. Kijk alleen maar hoeveel vacatures er op LinkedIn voorbij komen. De vijver is duidelijk al heel lang leeggevist. In die zin hebben we met z’n allen de hele it-markt verziekt.
Maar stel nou dat u twee, drie, vier of vijf jaar geleden – na de studie – inderdaad bent gegaan voor de ‘gouden bergen’, dan bent u in ieder geval een ervaring rijker. Dat vinden wij alleen maar prima. Want de kans is groot dat u nu ook veel beter weet wat u kunt, wat u de komende jaren wil en welke rol uw huidige werkgever daar bij kan spelen. Als u daarbij de conclusie hebt getrokken dat die laatste te weinig kansen biedt, dan is het tijd om naar een andere betrekking uit te kijken en de ‘gouden bergen’ links te laten liggen..
