De Chinese, voormalige ceo van Nexperia was al bezig was met het ontmantelen van de Europese activiteiten van het bedrijf en het verplaatsen van de productie en het overhevelen van fabrieksgeheimen naar China. Zhang Xuezheng wilde 40 procent van het personeel in Europa ontslaan en een onderzoeks- en ontwikkelingsfaciliteit in München te sluiten. Deze plannen vormden aanleiding voor de Nederlandse regering om eind september de controle over chipmaker Nexperia over te nemen.
Dit schrijft persbureau Reuters, op basis van een aantal bronnen in Den Haag. Ook NRC Handelsblad schrijft over de achtergronden van de handelswijze van de regering. De krant wijst ook op een andere aanleiding voor het ingrijpen bij de Nijmeegse chipfabrikant, namelijk dat Zhang reeds de geheimen van de fabriek van het bedrijf in het Britse Manchester had overgedragen aan een fabriek van moederbedrijf Wingtech in China, inclusief chipontwerpen en machine-instellingen. Fysieke apparatuur van de productiefabriek van het bedrijf in Hamburg zou als volgende worden meegenomen, aldus de Haagse bronnen.
Blokkade
Er lopen inmiddels gesprekken tussen Nederland en China om toe te werken naar een constructieve oplossing die de belangen dient van het bedrijf zelf, de Europese afnemers van Nexperia-chips die hun voorraden snel zien opdrogen en de Chinese eigenaar. Begin oktober blokkeerde het Chinese ministerie van Handel de export van de producten van het bedrijf uit China. Hoewel de meeste chips van Nexperia in Europa worden geproduceerd, wordt ongeveer 70 procent in China verpakt voordat ze worden gedistribueerd.
Door het exportverbod kampt met name de Duitse auto-industrie met een tekort aan chips. Die van Nexperia worden in grote aantallen gebruikt in onder meer de elektronische systemen van auto’s. Het Europese hoofdkantoor van de chipfabrikant wil nu delen van de chip-productie uitbesteden aan niet-Chinese partijen. Daarmee wil het de Chinese ban op de export van halffabricaten en componenten omzeilen.
Ik ben benieuwd of de Nederlandse overheid de ballen heeft om het bedrijf te nationaliseren. China kan niets met de chipsverpakkingsdivisie in eigen land. Daarom eisen ze nu ook de controle weer terug.
Er gewoon met de Chinese tak ervandoor gaan zoals ze bij ARM gedaan hebben heeft weinig zin, omdat daar weinig meerwaarde in zit.
Op zijn minst moet het management onder strenge curatele staan. Maar hoe ga je dat aanpakken?
eeeeeh, terugkopen? Ophouden van twee walletjes te eten.
Dan ga je ervan uit dat de eigenaar het ook wil verkopen. En ik garandeer je dat ze dat niet willen, al was het maar omdat ze gedwongen verkoop als een “vernedering” zien.
Dus nationaliseren of strenge curatele zijn de enige reële opties. Bij nationalisatie wordt de eigenaar uiteraard gecompenseerd.
De eigenaar wil altijd verkopen. Gedwongen verkoop is confisqueren. Het gaat om je geloofwaardigheid als land.
Obscure wetten en Ondernemingskamers wringen nou eenmaal met het eigendomsrecht. Daarom verlangt de staat ook toestemming bij verkoop, temeer als het een buitenlandse partij betreft.
Bestuurlijke willekeur en opportunisme zijn altijd het duurst. Ze smijten altijd en overal met miljarden en in dit geval heb je dan ook nog dat bedrijf ervoor terug.
Wanneer Amerikaanse farmaceuten R&D en productie verplaatsen, blijft het stil. Honderden ontslagen, structureel kennisverlies maar geen Kamerdebat en geen Vifo-toets. Waarom? Omdat het eigendom uit een vertrouwde hoek komt terwijl de wind nu uit een andere hoek waait door een protectionistisch opstelling van Amerika. Vertrouwen als een strategisch risico komt te voet en gaat te paard als de bondgenootschappen de langzaam opgebouwd zijn nu razendsnel verdampen omdat de belangen verschuiven.