COLUMN – Terwijl wij in Nederland ons druk maken over asielzoekers, hebben ze in Denemarken wetgeving aangenomen waarbij iedereen automatisch auteursrecht op zijn of haar stem en gezicht heeft gekregen. Iedereen is een BN’er in Denemarken of een BK’er natuurlijk. Nu is dat in Nederland natuurlijk ook zo. Tenminste, ik zie weleens van die tv-programma’s en dat zou dan met BN’ers zijn en dan ken ik er helemaal niemand van. ‘Wie is de Mol’ noemen wij thuis ook al ‘Wie is de Bekende Nederlander?’.
Maar in Denemarken ben je dus nu ook als gewone burger beschermt tegen het gebruik van jouw stem of gezicht. Dit wordt natuurlijk gedaan om misbruik met ai-toepassingen te voorkomen. Met name probeert men het gebruik van deepfakes te voorkomen. Het is natuurlijk lachen, al die filmpjes over Trump en Maxima in pyjama maar wat als de filmpjes minder onschuldig worden en mensen deze filmpjes voor echt aanzien?
Luie reet
Denemarken is al tamelijk laat met deze wetgeving maar ze zijn wel de eerste. In Nederland zijn we hier uiteraard nog lang niet mee bezig. We wachten wel tot het goed misgaat. Dit is ook een beetje de samenvatting van ons klimaatbeleid.
Pas als iedereen met z’n luie reet de fietspaden terroriseert met die fatbikes, pas dan gaan we nadenken over wetgeving. Maar aangezien de lobbyisten veel eerder zijn begonnen, wordt wetgeving hierover maar uitgesteld en uitgesteld.
Te druk
Voordat er een ontwikkeling dreigt te komen moet je al gaan nadenken over de gevolgen ervan. Zo zijn er mensen die heel erg enthousiast worden over de quantumcomputer. De mogelijkheden daarvoor zijn namelijk eindeloos. De foute dingen die je daar mee kunt doen zijn ook eindeloos. Geen wachtwoord is meer veilig. Daar moet je nu al wetgeving voor verzinnen.
Maar gaan we dat als Nederland doen? Nee, natuurlijk niet. We hebben het veel te druk met asielzoekers.
Jacob Spoelstra is columnist/stand-upcomedian. Kijk voor meer informatie op www.jacobspoelstra.nl.het.
Ach ja, de discussie over illegaliteit en het strafbaar stellen van hulp met het idee van de jaren 40-45 toen we onder een vreemde heerschappij waren. Lang leve Denemarken die daarom voor opt-out koos in 1992 waardoor ze soevereiniteit hebben in hun asielbeleid. Het strengste asielbeleid in de Europese exodus welke in 2015 uitmondde in een jaren 40-45 moment met het ‘wir schaffen das’ van Merkel is een politiek struikelblok geworden.
Wetgeving is het probleem niet, de wil om deze uit te voeren is het probleem geworden door een lobby via supranationale afspraken zonder democratisch draagvlak. Want het auteursrecht op onze biometrische kenmerken gaat om de bescherming van een identiteit. Inderdaad veel te laat als we kijken naar de Brusselse assimilatie van één Europese identiteit.