BLOG – De it-wereld bevindt zich in een fascinerende transitie. Jarenlang werden de grote enterprise-markten gedomineerd door vaste namen die hun positie als vanzelfsprekend beschouwden. Maar er is een technische kanteling gaande.
Organisaties pikken de ‘arrogantie van de macht’ niet meer en stappen massaal over naar wendbaardere en vaak slimmere alternatieven. Het doorbreken van deze dominante marktposities is pijnlijk voor de gevestigde orde, maar luidt een welkome periode van innovatie en versimpeling in.
Vier domeinen
De verschuiving in de markt is duidelijk zichtbaar in vier grote domeinen:
- Servicemanagement: ServiceNow is lange tijd de onbetwiste standaard geweest, maar stuit steeds vaker op weerstand vanwege licentiekosten en complexe implementaties. Dit creëert ruimte voor HaloItsm, een uitdager die bekendstaat om zijn gebruiksvriendelijkheid, snellere time-to-value en scherpere prijsstelling.
- Virtualisatie & cloud: VMware was decennialang oppermachtig in datacenters. De overname door Broadcom en de drastische wijzigingen in licentiemodellen hebben echter veel kwaad bloed gezet. Nutanix profiteert hier optimaal van. Het bedrijf biedt een moderner, hyperconverged alternatief dat eenvoudiger te beheren is en minder vendor lock-in kent.
- Netwerkbeveiliging: Cisco gold decennialang als de veilige, logische keuze voor enterprise-netwerken en is dat nog steeds. Het bedrijf wordt echter ingehaald door Fortinet. Door zwaar in te zetten op geconsolideerde beveiliging (security-driven networking) en de integratie van firewalls met sd-wan biedt Fortinet vaak een betere en kostenefficiëntere bescherming.
- Werkplek & vdi: Citrix was ooit de pionier op het gebied van virtuele desktops, maar focust zich inmiddels vrijwel uitsluitend op de allergrootste enterprise-klanten. Hierdoor voelt de brede middenmarkt zich in de kou gezet. Dit biedt kansen voor innovatieve, cloud-native alternatieven die wél oog hebben voor de gehele markt.
Het is niet verrassend dat deze kanteling plaatsvindt. In de it-sector zagen we de afgelopen jaren vaak de typische dynamiek van de gevestigde orde: marktleiders die door hun dominante positie minder luisterden naar de werkelijke behoeften van de klant. Hoge licentiekosten, gedwongen abonnementsvormen, complexe contractonderhandelingen en trage innovatie leidden tot frustratie bij it-beslissers. Deze ‘arrogantie van de macht’ heeft gezorgd voor een drive in de markt om alternatieven te omarmen.
Uitdagingen
De roep om verandering brengt echter ook uitdagingen met zich mee. Overstappen naar een andere leverancier of technologiearchitectuur is niet zomaar geregeld; dat gaat niet zonder horten of stoten. Het vereist migratietrajecten, het omscholen van it-personeel en het heroverwegen van bestaande processen.
Toch is deze stap terug – of het tijdelijk inleveren van comfort – noodzakelijk. Door terug te gaan naar de tekentafel dwingen we onszelf om kritisch te kijken naar wat we écht nodig hebben. Dit leidt tot de broodnodige versimpeling van it-infrastructuren.
De technische kanteling die we nu zien, is een volstrekt logische en gezonde ontwikkeling. Het doorbreken van de gevestigde marktposities stimuleert concurrentie, wat direct resulteert in betere producten, lagere kosten en creatievere oplossingen. Het tijdelijke ongemak van de transitie zal op de lange termijn ruimschoots worden terugbetaald in de vorm van een wendbaardere, modernere en toekomstbestendige it-omgeving.
Ruud Pieterse, enterprise-architect DXC Technology
Organisaties die zich nu in de hoek geverfd voelen hebben ‘de arrogantie van de macht’ zelf op de bok geholpen door uitbestedingen. De prijs van verandering gaat tenslotte om de kennis welke niet in een licentie zit. Zo werd eerst beheer uitbesteed, daarna architectuur, vervolgens implementatie en soms zelfs de regie. Uiteindelijk weet de organisatie hierdoor uitstekend welk contract zij heeft maar steeds minder hoe haar eigen IT werkelijk functioneert. En daarmee wordt de vendor lock-in ook een knowledge lock-in en die is veel lastiger af te kopen dan de contractuele duimschroeven die Amerikaanse Big Tech aandraait.
De paradox zit – hoe verrassend – in de exit kosten en de risico’s van verandering. Want de uitdager wint niet omdat zijn licentie goedkoper is maar omdat veranderen goedkoper wordt wanneer de klant zelf de kennis houdt om te kunnen veranderen. Verander de wereld en begin bij jezelf want hoge licentiekosten, gedwongen abonnementsvormen, complexe contractonderhandelingen en trage innovatie leidden niet tot verandering zolang IT vooral financieel wordt bestuurd en het management alleen maar naar de boekhouders kijkt. De rekening van uitbesteden stond tenslotte keurig als besparing in de boeken maar de daarmee opgebouwde kennisachterstand niet.
Voor wat betreft arbeid als vlottende activa op de balans is de IT-sector sterk cyclisch. De exodus vanuit de cloud blijkt tenslotte vooral om Hotel California te gaan: you can check out any time you like, but you can never leave. Want data kun je migreren en een contract kun je opzeggen maar de kennis die je jarenlang hebt uitbesteed staat niet klaar voor de export. Vertrekken betekent dat je opnieuw architectuurkennis en platformkennis op moet bouwen. Organisatorische impact van het omscholen van IT-personeel en het heroverwegen van de bestaande (beheer)processen gaat om weten hoe de IT werkelijk functioneert.
Het gaat niet om het tijdelijk inleveren van comfort maar de zekerheid dat het business-as-usual is, opmerkelijk hierin is de houding van onze overheid met SLM-rijk. Verander de wereld en begin bij een ander gaat niet om ‘de arrogantie van de macht’ maar om de invloed die je uit kunt oefenen bij de beslissers. Onze energietransitie kent hierdoor weinig concurrentie want al die cowboys zijn – net als op het spoor – afhankelijk van een infrastructuur die rammelt als de Merwedebrug. Den Haag rent hierdoor van crisis naar crisis zonder er ook maar één op te lossen.