‘What should I do with my life?’. Zo luidt de titel van het nieuwe boek van de Amerikaanse auteur Po Bronson over de huidige sfeer in Silicon Valley. Het is het vervolg op het cultboek ‘The Nudist on the late shift and other true stories of silicon valley’.
Daarin beschreef Bronson in een aantal essays hoe het er aan toe ging tijdens de hoogtijdagen van de internetzeepbel. Het contrast met zijn nieuwe boek kan niet groter zijn. In zijn eerste boek was het nog een en al euforie, nu is het wel eventjes anders. Bronson verzamelde zo’n driehonderd verhalen van thans dertigjarige techneuten die een rol speelden in de opleving van de ict-sector in de laatste helft van de jaren negentig.
Een van de interessantste thema’s in het boek is wel de manier waarop iedereen in Californië zich in de periode van de internethype uit de naad werkte. Weekends bestonden niet en heel veel mensen waren bereid om werkdagen van veertien uur en meer te draaien om toch maar die droom te realiseren: zo snel mogelijk een bedrijf uit de grond stampen om dat naar de beurs te brengen of te verkopen. Bij ons is de hype nooit zo groot geweest als in de Verenigde Staten, maar ook hier was een aantal mensen gedreven door de nieuwe goudkoorts. En ook hier bleven de lichten in de kantoorgebouwen verdacht lang branden.
Mensen werkten met een tempo dat simpelweg niet lang was vol te houden. Misschien goed dat de hype niet al te lang geduurd heeft. Eén ding is in ieder geval duidelijk: de werkethiek was in die periode net zo ziek als de bedrijfsmodellen die ten grondslag lagen aan de internethype.
José Delameilleure
