Volgens SP-Kamerlid Agnes Kant lijken de pogingen van de politiek om de bureaucratisering in de zorgsector aan te pakken, een tegengesteld effect te hebben. ‘Nou, dan is de oplossing toch simpel’, stelt Christel Deckers, controller in een zorginstelling. ‘Je moet de zorgsector ‘de-politikiseren’, want dan zijn we allemaal beter af.’
Tweede-Kamerlid Agnes Kant van de SP stelt (Computable, 1 augustus) dat er te veel moet worden geregistreerd, te veel formulieren moeten worden ingevoerd, te veel verstikkende regels zijn en er zijn te veel managers.
Met die laatste stelling, ‘en er zijn te veel managers’, kan ik het niet eens zijn. Beter is het om te concluderen ‘en dus zijn er te veel managers’.
Zolang de politieke agenda’s in Nederland over onze gezondheidszorg blijven lopen en het structureel doorvoeren van stelselwijzigingen, budgetteringssystematieken en norm-uurlonen voor de medisch specialisten afhankelijk is van de levensduur van het kabinet, zijn fundamentele wijzigingen in ons stelsel niet mogelijk – tenzij afgedwongen door de rechterlijke macht. Wanneer dan, bij een schrijnend tekort aan huisartsen, de minister roept dat parttime werken niet mag omdat de opleiding zo duur is, dan vraag ik me af wanneer andere zorgverleners het parttime werken ook wordt verboden. Immers, alle medisch-specialistische opleidingen zijn duur en dat geldt ook voor ander universitaire opleidingen!
Het zijn helaas de vrouwen die daar over het algemeen de dupe van worden. Bovendien lossen we met zulke ‘proefballonnetjes’ van de minister de tekorten aan zorgverleners niet op; integendeel, de instroom kan zo juist onder druk komen te staan. Als het daarnaast ook nog steeds zo is dat de medisch specialisten zélf de omvang van de instroom van de vakbroeders kunnen bepalen, dan zijn we ver weg van ‘ontbureaucratisering’ van en in de zorg.
Waar staat de patiënt?
Met behulp van ict is het toch een koud kunstje om de patiënt de beschikking te geven over de eigen gegevens! Via internet zou de patiënt niet alleen continu inzage kunnen krijgen in zijn/haar gegevens, maar worden bovendien dubbel onderzoek en laboratoriumbepalingen e.d. overbodig.
De patiënt stelt aan de desbetreffende hulpverlener het dossier ter beschikking. De hulpverlener vult het aan en de patiënt heeft een up-to-date-dossier. Dit voorkomt niet alleen dubbel onderzoek, maar beperkt tevens de administratieve lasten – zoals genoemd in het rapport van de commissie De Beer.
Bureaucratisering heeft tevens te maken met kostenbeheersing. Hiervoor is dan nu het systeem van dbc’s (diagnose-behandelingcombinaties) in het leven geroepen. Dit systeem moet – op termijn – de fb-systematiek (functiegerichte budgettering) vervangen. En omdat hier ook een politieke agenda en een inkomensagenda zorgverleners overheen loopt, blijven we te maken hebben met ‘upcoding’ en verhoging van de administratieve lasten.
Ik ben het met mevrouw Kant eens dat ict een belangrijke ondersteunende factor kan zijn bij het efficiënt administreren en dat we ict in de zorg niet ten volle benutten. Mijns inziens is echter het ‘de-politikiseren’ van de zorg een veel betere (en radicalere) oplossing, die ons allemaal, als huidige en toekomstige patiënten, ten goede komt!< BR>
Christel Deckers, controller zorginstelling Amsterdam
