Scholen zijn in de war. Nu heb ik dat mijn gehele schoolloopbaan al gedacht. Ik ben niet gek, de school is dat. Maar nu zijn ze echt in de war. Ze weten zich geen raad met de opkomst van ai.
Misschien riepen ze dit ook toen de rekenmachine uitkwam. Straks kunnen kinderen geen staartdelingen meer maken. Nou, slecht nieuws, niemand kan meer staartdelingen maken. Nu roepen ze dat met ai. Niemand kan straks meer een scriptie maken.
Natuurlijk is het helemaal niet erg als kinderen gebruikmaken van ai. Hun ouders doen inmiddels niet meer anders. En ai poept er binnen een paar seconde een goede afstudeerscriptie uit, dus waarom zou je zelf gaan klooien? De scriptie was oorspronkelijk bedoeld om te controleren of de student de stof beheerste. Maar het middel is een beetje het doel geworden. En het wordt voor de school steeds lastiger om te herkennen of het werkstuk is gemaakt door ai of zelf. Je kunt een werkstuk alleen herkennen als het zo slecht is dat het zeker weten niet door ai is gemaakt.
Hetzelfde geldt natuurlijk voor sollicitaties. We nemen mensen aan op basis van een vlotte brief en dito babbel. Of ze ook daadwerkelijk een goede fysiotherapeut of loodgieter zijn, daar kom je pas na hun proeftijd achter. Maar het mooie is dus dat de dyslectische schoolverlater nu ook een goede sollicitatiebrief kan schrijven. Nu alleen nog een vlotte babbel en hij of zij is binnen.
En ik denk dat er voor scholen ook niet anders op zit om weer mondeling te gaan overhoren. De leraar heeft daar nu weer tijd voor. Lessen kunnen immers voorbereid worden door Chatgpt en op YouTube zijn meer dan genoeg filmpjes te vinden die de stelling van Pythagoras tien keer beter uitleggen dan die zwetende leraar voor de klas.
Maar ja, nadeel van mondeling overhoren is natuurlijk dat degene met de meest vlotte babbel al fluitend cum laude afstudeert. Daarom een tip voor bedrijven: maak de proeftijd niet te lang.
Jacob Spoelstra is columnist/stand-upcomedian. Kijk voor meer informatie op www.jacobspoelstra.nl.
