Overdaad schaadt weldegelijk

In de regel ben ik wel iemand van 'meer is beter’ en ' alles waar 'te' voor staat vind ik ook prima'. Kortom, geen last van Calvinistische beperkingen. Deze instelling betreft allerlei gebieden zowel werk als privé waar ik jullie verder niet mee lastig zal vallen. Er is echter wel een gebied waarbij de veelvoud aan mogelijkheden me best begint te irriteren en dit betreft sociale media en datadeling.

Zoals zovelen maak ik steeds meer gebruik van diverse sociale media. Niet dat ik er nou bewust voor kies, maar het sluipt er zo’n beetje in. Dit betreft, wederom, zowel werk als privé. (de grens daartussen is lang geleden al vervaagd).

Als ik eens een opsomming maak van de diverse middelen die ik gebruik om te communiceren en te delen komt ik tot het volgende:

– Facebook voor privé kiekjes, maar ook voor berichtjes naar collega’s;
– Twitter voor, vooral, werk gerelateerde ideetjes;
– SkyDrive voor het Syncen van SharePoint voor offline gebruik;
– Citrix Sharefile voor handige datatoegang vanaf tablet en telefoon;
– RES Hyperdrive om, eehm, te testen;
– Werk e-mail, privé e-mail en oude werk e-mail die nog steeds gebruikt wordt want geregistreerd op 1001 sites;
– herinnert u zich deze nog: Myspace voor informatie van mijn bandjes;
– mijn eigen website remconijkamp.nl voor mail naar mij die privé of werk gerelateerd kan zijn;
– google plus, want anderen nodigen mij uit;
– Citrix Podio, want Citrix gebruikt het om te delen;
– Lync naar mijn collega’s en Skype naar de rest van de wereld;
– Android en iPhone appstore accounts (Ha! Wacht! Fingerprint met de iPhone 5)!;
– iCloud want ik heb een iPhone.
– (heb ik nou nog een servertje bij RackSpace draaien)?
– accounts voor de Microsoft MCT site, Accounts voor MyCitrix, accounts voor VMware en (denk ik) nog steeds een account voor de Novell site;
– wat er tussen het schrijven van de blog door mij en het lezen door jou nog bij is gekomen.

Het vervelende is dat ik voor alle systemen wachtwoorden nodig heb, en dat ik vaak niet meer weet waar bepaalde data staat. Dit leidt tot veelvuldig gebruik van de ‘wachtwoord vergeten’ knop. En dat slechts in het geval dat ik niet mijn accountnaam ook vergeten ben.

Daarnaast staat heel veel data ondertussen in meerdere systemen waar ik, eerlijk gezegd, niet altijd meer van weet wie, wanneer toegang heeft.

Slappe smoes

Deze situatie ontstaat niet zo zeer door mij, maar door de wereld om mij heen. Klinkt als een slappe smoes, maar als Citrix besluit relevante info via Podio te delen, dan ‘moet’ ik min of meer wel mee doen en als mijn collega’s Yammer gaan gebruiken (ah!, vergeten in het lijstje) dan ga ik dat ook doen.

Ik vraag mij af of dit hetzelfde probleem is waar we op bestandniveau mee zitten, of eigenlijk meer; zaten. Jaren geleden hadden we bijvoorbeeld veel verschillende tekstverwerkingsprogramma’s in gebruik. Data was toen niet of nauwelijks uitwisselbaar. Dit probleem is opgelost door de world domination van Microsoft, want iedereen gebruik MS Word, behalve zij die een andere .Doc compatibele editor gebruiken. 

Het zelfde was er aan de hand met hypervisor. We hadden drie formaten voor VMware, XenServer en Hyper-V. Alle deze hypervisors (en nog meer andere) kunnen nu gebruik maken van het OVF bestandsformaat.

Waar ik dus naar op zoek ben is een methode om al mijn data op één plek te zetten, met één sociaal medium al mijn vrienden en collega’s te bereiken en met één validatie methode in te loggen bij Citrix, Microsoft, Apple, Google, VMware en, vooruit, Novell. Of moet ik mij er maar bij neerleggen dat ik niet flexibel en slim genoeg ben en van alles een probleem maak? Wie het weet mag het zeggen.

(Waar zal ik deze blog eigenlijke neerzetten. ik denk maar overal: op remconijkamp.nl, op qwise.nl, intern via Yammer  en SharePoint en misschien wil Computable.nl ‘m ook wel plaatsen.)­